Adrastea (maan)

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Adrastea   
Adrastea
Adrastea, tussen November 1996 en Junie 1997 afgeneem deur die Galileo-ruimtetuig.
Ontdekking
Ontdek deur David C. Jewitt
G. Edward Danielson
Datum 8 Julie 1979
Alternatiewe name Jupiter XV
Wentelbaaneienskappe
Wentelbaanradius 129 000 km
Eksentrisiteit 0,0015
Wentelperiode 0,29826 dae
Gem. omwentelingspoed 31,378 km/s
Inklinasie 0,03° (tot Jupiter se ewenaar)
Satelliet van Jupiter
Fisiese eienskappe
Afmetings 20×16×14 km³
Gem. radius 8,2 ± 2,0 km
Volume ~2 345 km3 (geraam)
Massa ~2 × 1015 kg (geraam)
Gem. digtheid 0,86 g/cm3
Oppervlak-
aantrekkingskrag
~0,002 m/s2
Ontsnapping-
snelheid
~0,008 km/s
Rotasieperiode sinchronies
Aksiale neiging Zero
Temperatuur ~122 Kelvin


Adrastea (Grieks: Αδράστεια), ook bekend as Jupiter XV, is die kleinste van Jupiter se vier binnemane en die tweede naaste aan die planeet. Dit is in 1979 deur David C. Jewitt en G. Edward Danielson ontdek op foto's wat deur Voyager 2 geneem is en is die eerste natuurlike satelliet wat ontdek is op foto's van ’n ruimtetuig in plaas van deur ’n teleskoop. Nadat dit die tydelike naam S/1979 J 1 gehad het, is dit hernoem na Adrasteia, die pleegma van Zeus (die Romeinse god Jupiter se naam in die Griekse mitologie).

Dit is een van net drie mane in die sonnestelsel wat om ’n planeet wentel in ’n korter tyd as daardie planeet se dag; die ander twee is Metis (Jupiter) en Phobos (Mars). Dit wentel om Jupiter aan die rand van Jupiter se hoofring en is vermoedelik die hoofverskaffer van materiaal aan die ringstelsel. Baie min is bekend oor die maan buiten sy grootte, ondanks waarnemings in die 1990's deur die Galileo-ruimtetuig.

Kort ná Adrastea se ontdekking is nog twee van Jupiter se binnemane, Thebe en Metis, waargeneem op foto's wat ’n paar weke vroeër deur Voyager 1 geneem is. Die Galileo-ruimtetuig kon die maan se vorm in 1998 vasstel, maar die beelde was swak.

Adrastea het ’n onreëlmatige vorm en is 20×16×14 km groot. Geen oppervlakbesonderhede is bekend nie weens die swak resolusie van die beskikbare foto's.

Adrastea wentel sowat 129 000 km van Jupiter af om die planeet, aan die rand van die hoofring. Omdat Adrastea sinchronies met sy wentelperiode om sy eie as draai, is dieselfde kant altyd na Jupiter gekeer. Sy wentelbaan word geleidelik kleiner en die maan sal eindelik teen Jupiter bots.

Bronne[wysig]

  • (September 2002) “The Orbits of Metis and Adrastea: The Origin and Significance of their Inclinations”. Bulletin of the American Astronomical Society 34: 883.
  • Marsden, Brian G. (February 25 , 1980). “Editorial Notice”. IAU Circular 3454. Besoek op 2012-03-28.
  • Marsden, Brian G. (September 30, 1983). “Satellites of Jupiter and Saturn”. IAU Circular 3872. Besoek op 2012-03-28.

Eksterne skakels[wysig]