Afrikaner Volksfront

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Logo van die AVF

Die Afrikaner Volksfront (AVF) was ’n oorkoepelende organisasie wat veronderstel was om ’n aantal Afrikanerorganisasies byeen te bring in die vroeë 1990’s.

Werking[wysig]

Die organisasie is op 7 Mei 1993 gestig deur 21 Afrikanerorganisasies as gevolg van die toenemende behoudende teenstand teen die veelparty-onderhandelinge wat in Kempton Park aan die gang was.[1] Genl. Constand Viljoen en drie ander generaals van die Suid-Afrikaanse Weermag was betrokke by die stigting van die AVF. Tydens die stigtingsvergadering is dr. Ferdi Hartzenberg verkies tot president en kolonel Piet Botha tot hoofsekretaris.

Afrikaner Vryheidsvlag

Die AVF het ’n Volksrepubliekwerkkomitee op die been gebring om inligting in te samel oor die ideaal van ’n onafhanklike Volkstaat vir die Afrikaners. In Desember 1993 het die komitee ’n Volkstaat voorgestel wat Pretoria, dele van die Transvaal en noord-Kimberley en noordelike Natal wat sou bestaan as ’n staat met die reg om van ’n federale Suid-Afrika se skei; in November 1994 is ’n nuwe voorstel ter tafel gelê vir ’n kleiner staat slegs met outonomie.

Die onderhandelinge met die ANC het van die onversetlikes in die AVF nie welgeval nie en dr. Hartzenberg het aangedring op niks anders as ’n onafhanklike Afrikaner-tuisland nie. Nadat die onderhandelinge misluk het is genl. Viljoen se posisie in die AVF geondermyn waarna Viljoen die AVF verlaat het om saam met dr. Pieter Mulder die Vryheidsfront te stig. Die AVF het die tussentydse grondwet van Suid-Afrika, wat in 1993 deurgevoer is, verwerp.

Die AVF was ook deel van die Vryheidsalliansie saam met die Inkatha Vryheidsparty, Konserwatiewe Party en die regerings van Ciskei en Bophuthatswana.[2] In Desember 1995 het die AVF die Afrikaner Vryheidsvlag by die Suid-Afrikaanse Buro vir Heraldiek geregistreer.[3]

In 1994 het die AVF probeer om die Boere as ’n inheemse volk by die Verenigde Nasies erken te kry maar het nie daarin geslaag nie nadat 82 ander inheemse volkere ’n petisie teen die deelname van die AVF onderteken het. Die AVF is in November 1996 ontbind.[2]

Akkoord vir Afrikanerselfbeskikking[wysig]

Hoofstuk 3 van die Akkoord vir Afrikanerselfbeskikking wat op 23 April 1994 deur genl. Viljoen, leier van die VF+, mnr. Thabo Mbeki, nasionale voorsitter van die ANC en mnr. Roelf Meyer, Minister van Konstitusionele Ontwikkeling en Kommunikasie namens die regering van die Nasionale Party geteken is, met prof. Abraham Viljoen en mnr. Jurgen Kögl as getuies, meld dat:[4]

  • Die besprekings tussen die Afrikaner Volksfront en die ANC op die volgende ooreenkomste van verstandhouding uitgeloop het:
    • Beide partye is toegewy tot die ontwikkeling van ’n nie-rassige demokrasie. Albei aanvaar dat baie Afrikaners ook ’n toewyding tot die ideaal van selfbeskikking in ’n Volkstaat het en dat hierdie ideaal spoedig aangespreek moet word. Albei partye verwerp politieke voorstelle wat rassisme en mislukte apartheidsbeleide bevat. Die AVF is duidelik oor sy verwerping van kommunisme as ’n aanvaarbare politieke stelsel.
    • Albei partye glo dat die doelwitte soos uiteengesit bereikbaar is en dat ’n volhoubare politieke oplossing gevind kan word deur ’n proses van onderhandelinge. Die formulering van hierdie oplossings vereis toewyding wat gevestig is op ’n nuwe visie vir die toekoms van Suid-Afrika.
    • Albei partye erken die gevaar van ernstige konflik tussen die lede van hul onderskeie afdelings, en die destruktiewe impak wat so ’n konflik kan hê op die toekomstige ontwikkeling van Suid-Afrika.
    • Hoewe ldie twee partye nie ’n gemene posisie deel oor die voorgestelde skedule vir die oorgangsproses nie het hulle ingestem dat ’n strategiese ooreenkoms wat die sake van gemene belang aanspreek, aangepak behoort te word.
  • Daarom, gegewe die boegenoemde sorge en oorwegings word die volgende instemmings oorweeg:
    • Suid-Afrika behoor die tuiste van al haar inwoners te wees wat ’n gedeelde toekoms deel, gebaseer op vreedsame naasbestaan, ekonomiese interafhanklikheid en konstitusionele regering.
    • Die twee partye is vasbeslote om ’n aanvaarbare en volhoubare huisvesting vir almal in Suid-Afrika te vind, terwyl hul aspirasies, afdelings en politieke formasies in gedagte gehou word.
    • Hulle stem ooreen op die stigting van ’n inklusiewe veligheidsisteem sodat vrede en stabiliteit herstel kan word.
    • Hulle stem ooreen dat die aspirasies van baie Afrikaners om hulself te regeer in hul eie gebied, aangespreek sal word. Ooreenkomstig het hulle ingestem dat ’n gesamentlike werkgroep gestig sal word vir hierdie doel terwyl die oproep van mnr. Mandela aan dr. Hartzenberg en genl. Viljoen in gedagte gehou word dat versoening daarin bevat word, konflik voorkom word en samewerking tussen alle mense gefasiliteer word. Die werkgroep moet teen 20 Januarie 1995 terugrapporteer
    • Die partye het ooreengekom dat ’n gesamentlike afvaardiging na Switserland en België sal gaan om te bestudeer hoe die politieke stelsel van hierdie twee lande werk en om te bepaal watter aspekte van hierdie stelsels van nut kan wees in die oplossing van die Suid-Afrikaanse konflik.
    • Die AVF het onderneem om, op aanvaarding van die ANC se goeie trou, enige aksie wat gemik is daarop om die oorgansproses te destabiliseer, te ontmoedig. Die hoogtepunt van hierdie strategiese ooreenkoms in ’n finale skikking voor die einde van Januarie 1994 sal die AVF in staat stel om deelname aan die oorgangstrukture en die verkiesing op 27 April 1994 te oorweeg.
    • Die ANC gee sy toewyding, op aanvaarding van die bona fides van die AVF, om geslote ooreenkomste met die AVF, insluitend konstitusionele en wetgewende ooreenkomste te bevorder.
    • Sou enige party van hierdie ooreenkoms op enige tyd besluit dat die geheel van die besonderhede van die ooreenkoms geskend is, sal ’n poging tot gemene versoening deur die fasiliteerders gemaak sord alvorens enige eensydige aksie geneem word.
    • Daar is besluit dat ’n vergadering op leierskapsvlak so spoedig moontlik saamgeroep sal word om:
      • die ooreenkoms te bekragtig;
      • te besluit oor die tydraamwerk vir die bogenoemde voorgestelde aksies;
      • die openbaare vrystelling van die strategiese ooreenkoms te bewerkstellig; en
      • te besluit op die maniese om hierdie ooreenkomste te bemark.

Verwysings[wysig]

  1. (en) Die ‘Afrikaner Volksfront word gestig’”. (html) Suid-Afrikaanse Aanlyngeskiedenis. URL besoek op 12 April 2012.
  2. 2,0 2,1 (en) Agtergrond en geskiedenis van Boere-Afrikanerorganisasies in SA”. (html) Boernet. URL besoek op 12 April 2012.
  3. (en) Berry, Bruce (14 Junie 1996). “Afrikaner Volksfront”. (html) Flags of the World. URL besoek op 12 April 2012.
  4. (en) Akkoord oor Afrikanerselfbeskikking tussen die Vryheidsfront, die ANC en die Suid-Afrikaanse Regering/Nasionale Party”. (html) VF+: 23 April 1994. URL besoek op 12 April 2012.

Eksterne skakels[wysig]


Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal.