Akupunktuur

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Naalde word in 'n pasiënt se arm gedruk.
Spesiale naalde wat gebruik word.
Akupunktuurkaart uit die Ming-dinastie.

Akupunktuur is 'n 4 000 jaar oue Sjinese tegniek en is gebaseer op die beginsel dat daar senuweeverbindings tussen die liggaamsorgane en die veloppervlak is. Wanneer 'n orgaan siek is, ontstaan daar gevoelige akupunktuurpunte op, of net onder, die vel. Akupunktuur behels die stimulasie van hierdie punte met dun naalde om die vloei van energie te herstel. ("Aku" is die Latynse term vir naald en "punktuur" is 'n ander woord vir prikking.) Om stimulasie in die hand te werk, word die naalde in die rondte gedraai nadat dit in die vel gesteek is. Daar is praktisyns wat 'n ligte elektriese stroom deur die naalde stuur, eerder as om dit te draai. Vandag word akupunktuur as 'n alternatiewe medikasie tot hoofstroom behandeling geag. As sulks en vanweë die feit dat dit nie op wetenskaplike bewyse berus nie, is dit 'n pseudowetenskap.

Die tegniek word gebruik om 'n hele reeks siektetoestande te behandel, onder meer pyn tydens sjirurgie, chroniese pyn, rumatiese toestande, dwelmverslawing en artritis. Dit word steeds in Sjinese hospitale gebruik, dikwels in kombinasie met konvensionele behandelings en meestal vir pynverligting

Sommige geneeshere gebruik ook akupuntuur in plaas van konvensionele narkose. Sjinese dokters maak daarop aanspraak dat akupunktuur minder gevaarlik is as middelgeïnduseerde narkose en pynverdowing, omdat dit nie die normale fisiologie van die liggaam versteur nie.

Dié tegniek word al hoe meer in Westerse lande deur private praktisyns gebruik - ook in Suid-Afrika. Die ou Sjinese het 365 akupunktuurpunte op verskillende dele van die liggaam geïdentifiseer, maar moderne akupunktuurkaarte toon ongeveer 2 000 punte wat op verskillende lengtelyne oor die liggaam lê. In die vroegste tye was die naalde wat vir akupunktuur gebruik is, uit klip gekerf. Later is koper- en silwernaalde gebruik, maar vandag word die naalde meestal uit vleklose staal vervaardig, omdat dit makliker is om te steriliseer nadat dit gebruik is.

In 'n poging om die tegniek wetenskaplik te evalueer, het navorsers in die Ooste en die Weste die doeltreffendheid van akupunktuur bestudeer in proefdiere en in groot groepe pasiënte. In Sjina is 600 pasiënte met gebrekkige bloedtoevoer na die hart met akupunktuur behandel. Volgens die navorsers het bykans al die pasiënte baat gevind by die behandeling. Die medikasie wat hulle gebruik het, kon drasties verminder word en hulle kon weer begin werk.

Uit verskeie studies wat in Sjina en die Weste op konyne gedoen is, blyk dit dat akupunktuur nie net op suggestie gebaseer is nie. Daar is aanduidings dat die naaldstimulasie die breinstowwe endorfiene en enkefaliene vrystel. Hierdie stowwe is natuurlike pyninhibeerders wat deur die brein vrygestel word. Daar is ook gevind dat die middel naloksoon die pynverligtingseffek van akupunktuur gedeeltelik blokkeer. Naloksoon word gewoonlik gebruik om die werking van morfien en morfienagtige stowwe soos endorfiene te blokkeer.