Alabama

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Deelstaat van Alabama
Vlag van Alabama Staatseël van Alabama
Vlag van Alabama Seël
Bynaam(e): The Heart of Dixie, The Yellowhammer State, The Cotton State (almal nie-amptelik)
Kaart van die Verenigde State met Alabama uitgelig
Amptelike taal(e) Engels
Hoofstad Montgomery
Grootste stad Birmingham
Area  30ste in die V.S.
 - Totaal 135 765 km2
 - Wydte 306 km
 - Lengte 531 km
 - Water 4 338 km2
 - % water 3,20 %
 - Breedtegraad 30° 11′ N tot 35° N
 - Lengtegraad 84° 53′ W tot 88° 28′
Bevolking  23ste in die V.S.
 - Totaal 4 833 722
 - Digtheid 36,8/km2
27ste in die V.S.
Hoogte  
 - Hoogste punt Berg Cheaha
734 m
 - Gemiddeld 152 m
 - Laagste punt Golf van Meksiko
seevlak
Toetrede tot die Unie  14 Desember 1819 (22ste)
Goewerneur Robert R. Riley (R)
Luitenant-Goewerneur Kay Ivey (R)
Wetgewer Alabama Wetgewer
 - Hoërhuis Alabama Senaat
 - Laerhuis Alabama Huis van Verteenwoordigers
V.S. Senatore Richard Shelby (R)
Jeff Sessions (R)
Afkortings AL US-AL
Webblad www.alabama.gov

Alabama (Engels: State of Alabama) is 'n deelstaat in die suidooste van die Verenigde State van Amerika. Met 'n bevolking van meer as 4,8 miljoen en 'n oppervlakte van 135 765 vierkante kilometer is dit die 30ste grootste en die 23ste mees bevolkte VSA-deelstaat. Die hoofstad is Montgomery, maar byna 'n kwart van die bevolking is in die metropolitaanse gebied van Birmingham, die grootste stad in Alabama, saamgetrek.

Alabama word in die noorde deur Tennessee, in die ooste deur Georgia, in die suide deur Florida en die Golf van Meksiko, en in die weste deur Mississippi begrens. Hierdie ligging maak van Alabama die geografiese sentrum van die Amerikaanse Diep Suide.

Herfstyd in die Mount Cheaha-gebied
Beck Place in Camden, Suidwes-Alabama, is 'n herehuis wat tussen 1850 en 1860 volgens 'n plaaslike interpretasie van die Greek Revival-boustyl opgerig is
'n Brug verbind Dauphin-eiland in die Golf van Meksiko met Mobile
Die oggendson se helder strale breek deur donker wolke oor die duinlandskap van die Bon Secour-natuurbewaringsgebied

Die bynaam The Heart of Dixie is eers in die 1950's vir bemarkingsdoeleindes deur Alabama se Handelskamer bedink, maar het uiteindelik so gewild geraak dat dit vanaf 1955 op die deelstaat se nommerplate verskyn het. Tussen 2002 en 2009 was die amptelike leuse op Alabama se nommerplate Stars Fell on Alabama. Dit het sy oorsprong in 'n jazz-treffer gehad wat in 1934 deur Frank Perkins gekomponeer is. Mitchell Perish het die lirieke geskryf. Die huidige leuse op nommerplate is Sweet Home Alabama.[1]

Die deelstaat bestaan naas die kusgebied hoofsaaklik uit vlaktes waardeur die Tombigbee-, Black Warrior- en Alabamariviere vloei, asook dele van die Tennessee-vallei en Cumberland-plato in die noorde. Histories het Alabama veral bekend gestaan vir sy katoenplantasies en wit marmer-steengroewe.

Die kenmerkende diversiteit van sy landskappe, geologie en topografie gee 'n besondere karakter aan Alabama. Tussen die Appalache-bergreeks en die kusvlaktes van die Golf van Meksiko word van die rykste natuurlike flora- en faunahabitatte in die Verenigde State aangetref. Die Tennessee-riviervallei in die uiterste noorde van die deelstaat is danksy sy vrugbare grond uiters geskik vir landbou. Die ruwe bergterrein van die Appalache-reeks se suidoostelike uitlopers strek vanaf Noordoos-Alabama in suidwestelike rigting.

Die Black Belt, wat sy naam aan sy donker vrugbare grond te danke het en as hartland van die katoenbedryf 'n beslissende rol in die geskiedenis van Alabama gespeel het, is aan die voet van die bergreeks geleë. Suid daarvan word denneboombosse en kusvlaktes aangetref wat tot by die mosbedekte eikeboom-landskap van Mobile, Alabama se belangrikste seehawe, en die wit sandstrande van die Golf van Meksiko strek.

Maar ondanks sy mineraalrykdomme en groot watervoorrade is Alabama vir die grootste deel van sy geskiedenis met armoede en ekonomiese agterlikheid verbind. Onafhanklikheidsgesinde grootgrondbesitters, wat slegs 'n klein persentasie van Alabama se blanke bevolking verteenwoordig en alle politieke, ekonomiese en kulturele invloede van buite afgeweer het, het daarin geslaag om swart bewoners as slawe op hulle katoenplantasies aan te hou en groot rykdomme te versamel. Op die hoogtepunt van dié proses het hulle in 1861 saam met die heersende elites van ander suidelike deelstate die besluit geneem om die Unie te verlaat en as Gekonfedereerde State voort te gaan met 'n politieke en ekonomiese stelsel wat op die uitbuiting van swart mannekrag berus het.

Die gevolge was rampspoedig. Meer as 'n vyfde van die ekonomies aktiewe blanke mans het in die Amerikaanse Burgeroorlog gesneuwel, terwyl die opheffing van slawerny deur die seëvierende Noordstate honderde miljoene se kapitaal in die suidelike landbousektor vernietig het.

Nogtans het die Noorde uiteindelik nie daarin geslaag om sy politieke liberale strukture in die Suidstate te vestig nie. Konserwatiewe blankes het hul oorheersende invloed op Alabama se politieke en ekonomiese lewe herwin en hul eie stelsel van rasseskeiding gevestig wat tot in die sestigerjare van die 20ste eeu sou voortduur en waarin swart bewoners net soos armblankes van hul politieke regte ontneem is.

Dié stelsel, wat deur sommige waarnemers as 'n voortsetting van die Burgeroorlog beskryf is, is ook nie deur die proses van ekonomiese omwenteling en industrialisering geraak nie. Alabama se katoenmonokultuur het sy agteruitgang met die vestiging van nuwe nywerhede beleef, terwyl die swaartepunt van ekonomiese aktiwiteite van Mobile se hawe en ander nedersettings langs die groot riviere na nuwe stedelike sentra in die binneland verskuif het wat deur spoorweë met mekaar en ander dele van die VSA verbind is.

Met Alabama se nuwe grondwet, wat in 1901 afgekondig is, is alle politieke weerstand in landelike gebiede hardhandig verwyder en die ou konserwatiewe stelsel van blanke oorheersing, ras- en klasverdeling vasgeskryf. Die grootste deel van Afro-Amerikaners het, net soos baie armblankes en blankes uit die werkersklas, feitlik hul stemreg verloor.

Die spieëls vir NASA se beplande James Webb-ruimteteleskoop, wat eersdaags die Hubble-ruimteteleskoop sal vervang, word in Alabama vervaardig en getoets

In die 1960's het die Burgerregtebeweging protes teen die politieke wantoestande aangeteken. Maar eers deur die intervensie van die Amerikaanse Kongres, die federale regering en federale howe kon die stryd teen die politieke onreg momentum kry. Alabama se landbou en swaar nywerhede is in die proses in 'n krisis gedompel, terwyl die rassekonflik in groot stede soos Birmingham en Montgomery geleidelik handuit geruk het. Alabama se politieke leiers kon nie langer daarop aanspraak maak dat hulle die pad vir die ekonomiese vooruitgang en nasionale leierskap van die "Nuwe Suide" sou berei.

Ná dekades van agteruitgang en verval het Alabama in die laaste kwart van die 20ste eeu ekonomiese en politieke hernuwing beleef. Stede soos Huntsville, Birmingham, Montgomery en Mobile het volgehou met 'n nuwe groeifase namate steeds meer Afro-Amerikaners tot die hoofstroom van die politieke, ekonomiese en kulturele lewe toegetree het. Vandag floreer die deelstaat in die geglobaliseerde wêreldekonomie, terwyl 'n nuwe generasie van verligte entrepreneurs die pad na rasversoening, maatskaplike vooruitgang, sosiale geregtigheid en opvoedkundige modernisering definieer.[2]

Byname en simbole[wysig]

Alabama dra geen amptelike bynaam nie, maar dikwels is of word na die deelstaat verwys as die Heart of Dixie, The Yellowhammer State ('n naam wat van die gelyknamige staatsvoël afgelei is) en die Cotton State. Alabama is die naam van 'n Indiaanse stam. Die betekenis daarvan is onseker.

Geografie[wysig]

Met 'n oppervlakte van 135 765 km2 is Alabama die 30ste grootste deelstaat van die Verenigde State. Waterliggame beslaan sowat 3,2 persent van die oppervlakte - die 23ste hoogste persentasie in die Unie - en sluit die tweede grootste binnelandse waterwegstelsel met 'n totale lengte van 2 100 km in.

Noord-Alabama word deur bergagtige terrein gekenmerk. Die Tennesseerivier het hier 'n groot vallei deur die landskap gesny en talle stroompies, riviere, bergpieke en mere gevorm. Suid hiervan strek saggies golwende vlaktes met weilande en 'n effense afwaartse helling na die Mississippirivier en die Golf van Meksiko.

Landskapsvorme[wysig]

Noord-Alabama

Tennessee River Gorge

Noord-Alabama word - van noord na suid - in vier streke verdeel: die Highland Rim, die Cumberland-plato, die Appalache- of Alabama-rug- en -vallei, en die Piedmont Upland.

Die Highland Rim, waarvan die Tennessee-riviervallei deel uitmaak, is danksy die vrugbare grond van die vallei uiters geskik vir landbou. Die Cumberland-plato is 'n hoogland wat uit sandsteen gevorm is en opmerklike eenvormigheid toon. Dit strek langs die westelike kant van die Appalache vanaf Kentucky suidwaarts tot Alabama, op 'n gemiddelde hoogte van 1300 voet.

Die Appalache-rug en -vallei met ryk afsettings van steenkool, ystererts en kalksteen is suid van die plato geleë. Die gebied, wat deur die Coosarivier gedreineer word, het tot 'n beduidende sentrum van die staalbedryf ontwikkel. Die heuwelagtige Piedmont Upland met sy vrugbare valleie is die mees suidelike landskap van Noord-Alabama. Die Piedmont is nóg 'n landskapsvorm wat vanaf Alabama noordwaarts oor groot dele van die Ooskus tot New Jersey strek. In Alabama is die Piedmont se landboupotensiaal al lank ontsluit. Cheaha Mountain, op 2407 voet bo seevlak die hoogste piek in die deelstaat, is hier geleë.

Coosarivier teen dagbreek

Noordoos-Alabama word deur die mees suidelike dele van die Appalache oorheers, 'n groot bergreeks wat langs die Amerikaanse Ooskus noordooswaarts tot Maine strek. Suid van die Appalache-reeks begin die landskap verander in 'n terrein met sandsteenriwwe, diep groen valleie en die kronkelende bergpieke van die Beaver Creek Mountains. Sand- en kalksteenontginning het diep spore gelaat nadat mynbouondernemings dele van die riwwe en heuwels opgeblaas en steil rooi kleiwande agtergelaat het. Belangrike nedersettings in hierdie streek is Gadsden, Scottsboro, Anniston en Fort Payne.

Verder wes strek vlaktes en 'n saggies golwende heuwellandskap waarin riviere en bergstroompies op plekke diep ravyne gesny het. Beduidende nedersettings in die streek is Huntsville, Florence, Decatur en Madison. Natural Bridge in die gelyknamige privaat natuurpark in Winston County, Noordwes-Alabama is die langste natuurlike rotsboog oos van die Rotsgebergte. Die spanwydte van hierdie natuurmonument, wat uit sandsteen en ystererts gevorm is, beloop 148 voet. Sy begaanbare rotspad is 33 voet wyd en agt voet dik. Bo-op die rotsbrug word die oorblyfsels van 'n gefossileerde boom aangetref wat sowat vier miljoen jaar oud is. Om versekeringsredes mag toeriste die rotsformasie nie beklim nie.

Verkenners binne een van Noord-Alabama se grotte

Een van die opvallendste kenmerke van Noord-Alabama is die rykdom aan waterliggame. Riviere, stroompies, mere en watervalle is volop in dié landsdeel, maar dit is die breë Tennesseerivier wat die meeste aandag by inheemses en toeriste trek. Die rivier vloei in weswaartse rigting om naby die grens met die westelike buurstaat, wat sy naam dra, 'n skielike noordwaartse draai te maak. Daar is geen natuurlike mere in Alabama nie, maar ingenieurs het die Tennesseewater op plekke opgedam om reservoirs en mere vir ontspanningsdoeleindes te skep, waaronder Lake Guntersville en die Wheeler- en Wilsonmere wat gewild by bootsportentoesiaste en hengelaars is.

In Noordoos-Alabama het die Tennessee se syriviere hul pad deur rotsagtige pieke en kalkwande gesny om 'n uitgebreide netwerk van grotte, natuurlike waterbronne en watervalle te skep, waaronder die DeSoto-watervalle naby Fort Payne op 'n hoogte van 100 voet. Die nabygeleë DeSoto-grotte is in 1540 deur die Spaanse ontdekkingsreisiger Hernando de Soto ontdek. Die grotte, wat reeds 2000 jaar gelede as Indiaanse begraafplaas gedien het, is gedurende die Amerikaanse Burgeroorlog vir mynboudoeleindes ontsluit om buskruit te vervaardig. Later, tydens die Prohibisie van die 1920's toe die stook en verkoop van alkoholiese dranke deur federale wette verbied is, het plaaslike stokers - sogenaamde bootleggers - hul onwettige drankvoorrade hier gestoor.

Die bekendste grotte is Cathedral Caverns buite Woodville, die Rickwood-grotte noord van Warrior en Russell Cave buite Bridgeport. Russell Cave het bekendheid as argeologiese vindplek verwerf. Van die artefakte, wat hier ontdek is, is meer as 10 000 jaar oud.

Klimaat[wysig]

19 Julie 1997: die verwoestende orkaan Danny beweeg na die vasteland

Alabama se breedtegraadligging - volgens die Koppen-klassifikasiestelsel maak dit deel uit van die vogtige subtropiese sone - en die nabyheid van die Golf van Meksiko bepaal die deelstaat se warm en vogtige klimaat met 'n gemiddelde jaarlikse temperatuur van 18 °C (64 °F), maar ook sy dikwels uiterste weerstoestande met tornado's en orkane wat hier gereeld voorkom. In die algemeen word Alabama se klimaat gekenmerk deur matige winters, baie warm somers en relatief hoë neerslae wat dwarsdeur die jaar val.

Die deelstaat se gematigde klimaat is 'n beslissende faktor vir twee van sy belangrikste ekonomiese bedrywe - landbou en toerisme. Gedurende die wintermaande is Alabama se Golfkus 'n gewilde vakansiebestemming vir bewoners van die noordelike Verenigde State. Die aangename ervaring van relatief warm winterdae dra daartoe by dat baie toeriste Alabama later as hul aftreeplek kies.

Gemiddelde temperature in die suide van die deelstaat is ietwat hoër as in Noord-Alabama, en die suide kry ook meer reën. Die groeiseisoen vir landbouprodukte is in Suid-Alabama met 250 tot 300 dae per jaar aansienlik langer as in die noordelike landsdele met 200 dae. Die verskil tussen noorde en suide ten opsigte van temperature en neerslae is grotendeels aan die invloed van die Golf van Meksiko te danke. Hierdie uitgestrekte warm waterliggaam is nie net 'n bron van atmosferiese vogtigheid nie, maar absorbeer en stoor ook dwarsdeur die jaar groot hoeveelhede sonenergie. Die Golf oefen sodoende 'n matigende invloed op temperatuurpatrone in Alabama se kusgebiede uit.

Demografie[wysig]

Phoenix Condos - woonstelgeboue in Orange Beach

Die oorgrote meerderheid van Alabama se bevolking is nakomelinge van blanke Europese setlaars, waaronder 'n groot persentasie immigrante van die Britse Eilande, wat gedurende die 19de eeu vanuit aangrensende gebiede in die ooste en noorde na die huidige deelstaatgebied gestroom het. Afro-Amerikaners verteenwoordig sowat 'n kwart van die totale bevolking en is oorwegend nasate van slawe uit Afrika. Daar is relatief klein groepe van ander etniese minderhede en buitelanders. Die mees onlangse immigrantegroepe is Hispanics of Latyns-Amerikaners (tans sowat twee persent van die bevolking) en Asiate. Die meeste bewoners is aanhangers van Christelik-Protestantse kerke, waaronder 'n groot persentasie Baptiste en Methodiste.

Nog tot in die 20ste eeu het Alabama 'n sterk landelike karakter gehad. Bevolkingsgetalle in die tradisionele katoenstreke van die Black Belt het daarna dekades lank afgeneem namate inwoners na die snel groeiende stedelike sentra gemigreer het. Vandag word die grootste deel van die deelstaatbevolking in stedelike en voorstedelike gebiede gevestig. Die vinnige groei van binnestedelike bevolkings het in die vroeë 21ste eeu begin verstadig, alhoewel regenerasie ná dekades van verval die middestede weer aantreklik gemaak het as woonkwartiere. Die metropolitaanse gebiede rondom Mobile, Montgomery, Birmingham en Huntsville ervaar steeds snelle bevolkingsgroei.

Ekonomie[wysig]

Alhoewel Alabama steeds onder die armste Amerikaanse deelstate gereken word en die gemiddelde inkomste per huishouding betreklik minder is as die nasionale gemiddelde, is daar groot verskille binne die deelstaat en kontrasteer armoede in plattelandse streke met die hoogs ontwikkelde stedelike sentra. Hul ekonomiese welvaart het oorspronklik hoofsaaklik op swaar nywerhede berus, maar intussen speel ook die groeiende dienstesektor 'n belangrike rol.

Landbou[wysig]

Oestyd op 'n katoenplaas naby Huntsville

Die tradisionele landelike ekonomie word met katoen verbind. Alhoewel katoenverbouing nog steeds 'n belangrike rol vir die plaaslike landbousektor speel (Alabama lewer tans met jaarliks 100 000 ton sowat vier persent van die nasionale produksie), het dié arbeidsintensiewe bedryf sterk gekrimp nadat katoenplase in die vroeë 20ste eeu 'n reeks misoeste moes deurstaan, veral sedert die bolkewerplaag (Anthonomus grandis) katoenoeste in 1915 begin vernietig het. Vanaf die 1940's het meganisering en die konsolidasie van landbougrond die gemiddelde oppervlak van plase merkbaar laat styg.

Diversifisering was 'n ander beduidende proses wat verandering in die landbou gebring het. Baie katoenvelde is nou vir bosbou en veeteelt gebruik nadat hout-, bees- en suiwelpryse gestyg het. Tans dra pluimveeteelt en die verbouing van grondboontjies, sojabone, sorghum en mielies naas katoen tot die stygende inkomste van plaaseenhede by. Die gemiddelde waarde van plase in Alabama het sedert die middel van die 20ste eeu vermenigvuldig, terwyl die aantal werknemers in die landbou en verwante sektore in dieselfde periode afgeneem het, net soos die bydrae van die bedryf tot die deelstaat se ekonomie.

Alabama het in die vroeë 21ste eeu die derde belangrikste verskaffer van jong braaihoenders na Georgia en Arkansas geword, met 'n nasionale markaandeel van meer as tien persent.[3] Ander belangrike veeteeltprodukte sluit hoendereiers, varkvleis, akwakultuurvisse en suiwelprodukte in. Die aandeel van graan en vrugte aan Alabama se landbouproduksie het tot sowat 'n vyfde gedaal. Die belangrikste graan- en vrugtesoorte naas die bogenoemdes is aartappels, patatte, tamaties, waatlemoene, perskes, appels, nektariene, druiwe, aarbeie en bloubessies.

Natuurlike hulpbronne en kragopwekking[wysig]

Widows Creek, een van die deelstaat se koolaangedrewe kragsentrales

Alabama se ryk en maklik ontginbare afsettings van ystererts, steenkool en kalksteen was die basis vir die ontwikkeling van swaar nywerhede soos yster- en staalvervaardiging. Steenkool word sowel in oopmyne asook ondergronds ontgin. Plaaslike velde in noordelike Sentraal-Alabama lewer hoofsaaklik bitumineuse of sagte kool (vetkole) op. In westelike Sentraal-Alabama word steenkool veral gebruik om metaangas te produseer.

Kalksteen word in groewe in die omgewing van Birmingham en Huntsville ontgin. Dit vorm die grondstof vir die vervaardiging van sement en word daarnaas ook vir stabiele padbeddings gebruik. Ander belangrike minerale sluit Alabama se welbekende wit marmer in wat deesdae hoofsaaklik as marmerpoeier vir 'n groot verskeidenheid toepassings bemark word, onder meer as pigment vir die papierbedryf, sout, klei, sand en gruis. Naas marmer is die deelstaat ook 'n belangrike verskaffer van bauxiet op die Amerikaanse mark. Kommersiële olieontginning het teen die middel van die 1940's begin. Oliebronne en gasvelde word oorwegend in die kusgebiede aangetref.

Nogtans is dit hoofsaaklik termiese steenkoolkragsentrales wat in Alabama se kragbehoeftes voorsien. Sowat 'n kwart van die elektrisiteit word in kernaanlegte opgewek. Hidroëlektriese aanlegte, waaronder waterkragsentrales wat deur die Tennessee Valley Authority (TVA) bedryf word, is die derde belangrikste kragbron.

Verwysings[wysig]

  1. David Shirley en Joyce Hart: Alabama. Celebrate the States. Tweede uitgawe. Tarrytown, NY: Marshall Cavendish Benchmark 2009, bl. 55
  2. Encyclopedia of Alabama: Alabama
  3. www.netstate.com: Alabama Economy - Agriculture. Besoek op 23 Oktober 2014


Vlag van die Verenigde State Verenigde State van Amerika Seël van die Verenigde State
State AlabamaAlaskaArizonaArkansasColoradoConnecticutDelawareFloridaGeorgiaHawaiiIdahoIllinoisIndianaIowaKaliforniëKansasKentuckyLouisianaMaineMarylandMassachusettsMichiganMinnesotaMississippiMissouriMontanaNebraskaNevadaNew HampshireNew JerseyNieu-MeksikoNew YorkNoord-CarolinaNoord-DakotaOhioOklahomaOregonPennsilvaniëRhode IslandSuid-CarolinaSuid-DakotaTennesseeTexasUtahVermontVirginiëWashingtonWes-VirginiëWisconsinWyoming
Federale distrik Distrik van Columbia (Washington, D.C.)
Eilandgebiede Amerikaanse Maagde-eilandeAmerikaans-SamoaGuamNoordelike Mariana-eilandePuerto Rico
Klein afgeleë eilande BakerHowlandJarvisJohnstonKingmanMidwayNavassaPalmyraWake