Argentyns-Antarktika

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Argentyns-Antarktika
Antártida Argentina
(Spaans)
Bandera de la Provincia de Tierra del Fuego.svg Escudo de la Provincia de Tierra del Fuego.svg
(Vlag van Argentyns-Antarktika) (Wapen van Argentyns-Antarktika)
Nasionale leuse: En Unión y Libertad
Kaart van geëiste gebiede op Antarktika
Kaart van geëiste gebiede op Antarktika
Ligging van Argentyns-Antarktika op Antarktika
Ligging van Argentyns-Antarktika op Antarktika
Amptelike tale Spaans
Hoofstad Geen
Grootste stad Geen
Eerste Minister Geen
Oppervlakte
 - Totaal
965 597 vk km
Bevolking
 - Totaal (Somer)
 - Totaal (Winter)
165
130/vk km
Geldeenheid Argentiniese peso ($) (ARS)
Tydsone UTC: UTC -3
Volkslied Himno Nacional Argentino
Argentynse basisse in Antarktika (permanente basisse in rooi)
Kaart wat Argentinië en die geëiste gebiede vertoon

Argentyns-Antarktika (Spaans: Antártida Argentina) is 'n sektor van Antarktika wat deur Argentinië as deel van sy nasionale grondgebied beskou word. Die Argentyns-Antarktiese gebied, wat bestaan uit die Antarktiese Skiereiland en 'n driehoekige gedeelte wat tot by die Suidpool strek, word begrens deur die 25° Wes- en 74° Wes-meridiane en die 60° Suid-breedtegraad. Administratief is Argentyns-Antarktika 'n department van die provinsie van Tierra del Fuego, Antarktika en Suid-Atlantiese Eilande. Die provinsiale owerhede is in Ushuaia gesetel en die Goewerneur wys elke jaar sy afgevaardigde vir die Antarktika gebied aan, wat dus burgerlike mag in die gebied verteenwoordig. Daar is oorvleuelende aansprake op die gebied deur Chile en die Verenigde Koninkryk. "Burgerlike mag" van enige van die administrateurs strek dus niks verder as die land se eie basisse nie.

Argentynse verkenning van die gebied het vroeg in die 20ste eeu begin. José María Sobral was die eerste Argentyn om Antarktika in 1901 te betree, waar hy twee seisoene met die ekspedisie van dr. Otto Nordenskjöld spandeer het. Kort daarna, in 1904, tree die Orcadas-permanente basis reeds ten volle in werking. Jare later word ander basisse opgerig, sommige permanent en ander seisoenaal. Die eerste Argentynse ekspedisie om die Suidpool te bereik was die Operación 90 in 1965.

Argentynse basisse[wysig]

Esperanza en Marambio is die grootste Argentyns. Orcadas-basis is die eerste basis ter wêreld in Antarktika wat sedert 1903 voortdurend bedryf word. Die mees suidelike Argentynse permanente basis is Belgrano II, teen meer as 77 grade suid. Die mees suidelike somerbasis is Sobral, 1 450 kilometer van Belgrano II.

Die basisse word bedien deur die volgende skepe: Puerto Deseado, Suboficial Castillo, en Almirante Irizar en deur C-130 Hercules- en DHC-6 Twin Otter-vliegtuie.

Permanente basisse[wysig]

Seisoenale basisse[wysig]

Kampe en ander vestings[wysig]

(altesaam 64)

Argentynse aanspraak[wysig]

Die Argentynse teenwoordigheid in die sektor het volgens sommige historiese ondersoeke in die tweede dekade van die 19de eeu begin; sommige beweer selfs dat dit teen die einde van die 18de eeu begin het. Dit is gedoen deur Argentynse visserskepe wat van die hawe van Buenos Aires geseil het na wat nou die Suid-Shetlandeilande is op soek na hulle vangs. Die ontdekking van Antarktika word egter aan verkenners van ander lande toegeskryf. Teen die einde van die 19de eeu het Argentinië hulp verleen aan buitelandse ekspedisies, in besonder die van Nordenskjöld, Gerlache en Charcot. 'n Tasbare resultaat van die Argentynse teenwoordigheid is 'n reeks plekname van Antarktiese landmerke: Argentynse Eilande, Uruguayeilande, General Roca, Quintana en ander.

In 1904 het die permanente besetting van die Antarktiese kontinent begin met die opening van Orcadas-basis in die Suid-Orkneyeilande. Argentinië was vir 40 jaar die enigste land wat 'n Antarktiese basis gehad het totdat die Verenigde Koninkryk 'n basis op dieselfde eilande opgerig het.

Argentinië baseer die land se aanspraak op die Antarktiese sektor op die volgende argumente:

  1. Die Antarktikaskiereiland is geologies en geografies deel van die Andes.
  2. Argentinië het permanent bewoning vir meer as 'n eeu gehandhaaf en beheer die oudste basis in Antarktika (Orcadas-stasie).
  3. Argentinië voer baie reddingsendings in Antarktika uit.
  4. Argentinië het vuurtorings en ander navigasiesteun in Antarktika opgerig.
  5. Argentinië het Antarktika se eerste lughawe in 1969 gebou.
  6. Argentyne vorm 'n groter deel van Antarktika se bevolking as enige ander land.
  7. Die Argentynse Emilio Palma is die eerste mens, wat in Antarktika in Esperanzabasis (Hopebasis) gebore is.
  8. Argentinië het reeds meer mense na Antarktika gestuur as al die ander lande tesame.

Argentinië se aanspraak op die Antarktikaskiereiland word deur Chile en die Verenigde Koninkryk betwis. Die aansprake is egter effektiewelik opgeskort in terme van die Antarktiese Verdrag.

Demografie[wysig]

In 1978 is die eerste Antarktiese baba, Emilio Palma, in die Fortín Sargento Cabral by die Esperanza-basis gebore. In 1991 was daar 142 permanente inwoners waaronder 19 minderjariges. Inwoners bestaan uit gesinne wat in Antarktika woon of wetenskaplikes wat vir meer as twee jaar daar woon. Die inwoners het bestaan uit 121 mans en 21 vroue wat meestal in die kolonie van Esperanza en ander basisse woon.

Sien ook[wysig]

Eksterne skakels[wysig]

Commons-logo.svg
Wikimedia Commons het meer media verwant aan:


 
Antarktiese gebiedsaansprake
Flag of Antarctica.svg

Flag of the French Southern and Antarctic Lands.svg Adélieland
Bandera de la Provincia de Tierra del Fuego.svg Argentyns-Antarktika
Flag of Australia.svg Australies-Antarktiese Gebied
Flag of the British Antarctic Territory.svg Brits-Antarktiese Gebied

Flag of Magallanes, Chile.svg Chileens-Antarktika
Flag of New Zealand.svg Ross-Afhanklikheid
Flag of Norway.svg Koningin Maudland · Peter I-Eiland
Flag of German Reich (1935–1945).svg Voormalige aanspraak: Nieu-Swabië  (1939–1945)