Atacamawoestyn

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Ligging van die Atacamawoestyn in Suid-Amerika
NASA-Satellietfoto van die Atacamawoestyn
Salar de Talar in die Atacamawoestyn

Die Atacamawoestyn (Spaans: Desierto de Atacama) in die noorde van Chili word as die droogste woestyn op aarde beskou. Die woestyn grens in die weste aan die Stille Oseaan, in die noorde aan Peru en in die ooste aan Bolivië en Argentinië. Die Atacamawoestyn het sowat 15 miljoen jaar gelede ontstaan en kry net 'n vyftigste van die gemiddelde jaarlikse reënval wat byvoorbeeld in die Amerikaanse Death Valley (Vallei van die Dood, Kalifornië) aangeteken word. Daar is selfs weerstasies in Atacama wat in hulle geskiedenis nog nooit 'n druppeltjie reën aangeteken het nie.

Die woestyn lê in die reënskadu van die Andesgebergte; die oostewinde wat soms waai bring geen neerslae na die gebied nie. Naby die kus verhinder 'n koue seestroming, die Humboldtstroming, die vorming van reënwolke sodat hier in teenstelling met die verder suid- en noordwaarts geleë gebiede geen reën val nie. Vanweë die koue seewater het die woestyn egter 'n relatief koel klimaat, en veral langs die kus kom mistigheid dikwels voor. Die Atacama word dan ook by die sogenaamde newelwoestyne gereken.

Weens die klimatiese El Niño-verskynsel bly die Humboldtstroming binne tydperke van ses tot tien jaar gereeld afwesig, en die woestyn kry dan sterk reën wat 'n kortstondige maar pragtige blommeseisoen verseker.