Bibcode

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Die bibcode is ’n bepaler wat deur ’n aantal astronomiese datastelsels gebruik word om geskrifte aan te dui. Die kode het ’n vasgestelde lengte van 19 karakters en het die vorm

YYYYJJJJJVVVVMPPPPA,

waar YYYY die jaartal van die geskrif is en JJJJJ aandui waar dit gepubliseer is. In die geval van ’n joernaalverwysing is VVVV die volume, M die seksie van die joernaal (bv. L vir die Briewe-seksie), PPPP gee die bladsynommer en A is die eerste letter van die skrywer se van. Leestekens (.) word gebruik om leë velde aan te dui of velde langer te maak wat te kort is; dit word gedoen aan die regterkant vir die publikasiekode en aan die linkerkant vir die volume en bladsynommer.[1][2]

Voorbeelde:

Bibcode        Reference
1974AJ.....79..819H   Heintz, W. D. (1974). “Astrometric study of four visual binaries”. The Astronomical Journal 79: 819–825. DOI:10.1086/111614.
1924MNRAS..84..308E   Eddington, A. S. (1924). “On the relation between the masses and luminosities of the stars”. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 84: 308–332.
1970ApJ...161L..77K   (1970) “Discovery of circularly polarized light from a white dwarf”. The Astrophysical Journal Letters 161: L77–L79. DOI:10.1086/180574.

Verwysings[wysig]

  1. M. Schmitz, G. Helou, P. Dubois, C. LaGue, B. Madore, H. G. Corwin Jr., and S. Lesteven (1995). “NED and SIMBAD Conventions for Bibliographic Reference Coding”, Information & On-Line Data in Astronomy. Kluwer Academic Publishers. ISBN 0-7923-3659-3. Besoek op 2011-06-22. 
  2. The ADS Data, help page”. NASA ADS. URL besoek op November 5, 2007.