Binomiaalstelling
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Die binomiale koëffisiënte verskyn as die inskrywings van Pascal se driehoek waar elke inskrywing die som van die twee bo dit is.
Die binomiaalstelling beskryf in elementêre algebra die algebraïese uitbreiding van die magte van 'n binomiaal. Volgens die stelling is dit moontlik om die mag
tot 'n som wat terme in die vorm van
bevat, uit te brei, waar die eksponente
en
nie-niegatiewe heelgetalle is sodat
en die koëffisiënt
van elke term 'n spesifieke positiewe heelgetal is wat van
en
afhang. Byvoorbeeld,
Die koëffisiënt
in die term van
staan bekend as die binomiale koëffisiënt
. Hierdie koëffisiënte vir veranderende
en
kan gerangskik word om Pascal se driehoek te vorm. Hierdie getalle kan ook in kombinatoriek voorkom, waar
die aantal kombinasies van
elemente aangee wat uit 'n versameling van
elemente gekies kan word.
