Caravaggio

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Icono de traducción.svg Die taalgebruik van hierdie artikel/hoofstuk moet nagegaan word.
Hierdie artikel/hoofstuk is geskep deur ’n anderstalige gebruiker en moet nagegaan word vir spelling, sinsbou en woordkeuse. Indien die artikel/hoofstuk nie binne die volgende twee weke versorg word nie, mag dit vir verwydering kwalifiseer.


Caravaggio
Bild-Ottavio Leoni, Caravaggio.jpg
Geboortenaam Michelangelo Merisi of Amerighi
Gebore (1571-09-29)29 September 1571
Milaan, Lombardy
Sterf 18 Julie 1610 (op 38)
Porto Ercole, Toskane
Nasionaliteit Italiaans
Veld Skildery
Beweging Barok
Beskermhere Francesco Maria del Monte

Michelangelo Merisi of Amerighi da Caravaggio (Italiaanse uitspraak: [kara’vaddʒo]; 29 September 1571? - 18 Julie 1610?) was 'n Italiaanse kunstenaar wat aktief was in Rome, Napels, Malta en Sisilië tussen 1592 (1595?) en 1610. Sy skilderye, wat 'n realistiese waarneming van die menslike toestand is, beide fisiese en emosioneel, met 'n dramatiese gebruik van beligting, het 'n groot invloed gehad op die Barok skilder styl.

Caravaggio is opgelei as 'n skilder in Milaan onder Simone Peterzano wat weer opgelei is deur Titiaan. In sy twintiger jare het Caravaggio na Rome verskuif. Hy het 'n groot invloed gehad op Rembrandt.

Wat Caravaggio uniek gemaak het was 'n radikale naturalisme, ‘n kombinasie van direkte fisiese waarneming met 'n dramatiese, selfs teatrale, gebruik van kontras. Dit het bekend geword as Tenebrisme, die verskuiwing van lig na donker met min skakering tussenin. Hy het in 1600 op die Roomse kuns toneel gebars met die sukses van sy eerste openbare kommissies, “Die marteling van Matteus” en “Die roeping van Matteus”. Daarna het hy nooit 'n tekort gehad aan kommissies of beskermhere nie, maar hy het sy sukses swak hanteer. Hy is op verskeie geleenthede tronk toe gestuur, het sy eie woonstel gevandaliseer en uiteindelik is 'n lasbrief vir hom uitgereik deur die Pous.

Ten spyte van sy roem terwyl hy geleef het, is Caravaggio byna onmiddellik vergeet na sy dood en dit was eers in die 20ste eeu dat sy belang vir die ontwikkeling van die Westerse kuns herontdek is.