Charon (maan)

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Charon   
Die dwergplaneet Pluto en sy mane
Pluto, die helder voorwerp in die middel, en sy mane: Charon, die tweede helderste voorwerp, met Nix links-bo en Hydra links-onder, soos waargeneem deur die Hubble-ruimteteleskoop op 15 Februarie 2006.
Ontdekking
Ontdek deur James W. Christy
Datum 22 Junie 1978
Alternatiewe name (134340) Pluto I[1]
Wentelbaaneienskappe [2]
Epog 2 452 600,5
Semi-hoofas 17 536 ± 4 km (tot stelsel barycenter)
19 571 ± 4 km (tot sentrum van Pluto)
Eksentrisiteit 0,002 2
Wentelperiode 6,387 230 4 ± 0,000 001 1 d
(6 d 9 h 17 m 36,7 ± 0,1 s)
Inklinasie 0,001°
(tot Pluto se ewenaar)
119,591 ± 0,014°
(tot Pluto se wentelbaan)
112,783 ± 0,014°
(tot Sonnebaan)
Lengteligging van stygende nodus 223,046 ± 0,014°
(tot lente punt)
Satelliet van Pluto
Fisiese eienskappe
Gem. radius 603,5 ± 1,5 km[3]
(0,095 Aardes)
Oppervlakte 4,58×106 km2
Volume 9,027×108 km3
(0,0008 Aardes)
Massa (1,52 ± 0,06)×1021 kg[2]
(2,54×10−4 Aardes)
(11,6% van Pluto)
Gem. digtheid 1,65 ± 0,06 g/cm3[2]
Oppervlak-
aantrekkingskrag
0,278 m/s2
Ontsnapping-
snelheid
0,580 km/s
0,36 mi/s
Rotasieperiode Sinkronies
Aksiale neiging geen?
varieer tussen 0,36 en 0,39
Temperatuur −220°C (53 K)
Skynmagnitude 16,8[4]
Absolute magnitude 1[5]
Hoekgrootte 55 milli-arcsec[6]
250px
'n Kunstenaarskonsep van Charon soos gesien vanaf Pluto.
ESO - Pluto-Charon system (by).jpg
'n Kunstenaarskonsep van Pluto met Charon in die agtergrond.

Charon (Grieks: Χάρων) is die grootste en naaste van die vyf bekende mane van die dwergplaneet Pluto. Dit is vernoem na Charon, die bootsman van Hades in die Griekse mitologie, wat met Pluto in die Romeinse mitologie ooreenstem.

Sy gemiddelde deursnee is 1 212 km, wat effens meer as die helfte van die deursnee van Pluto uitmaak. Dit is in vergelyking met ander mane in die sonnestelsel buitengewoon groot.

Die maan is op 22 Junie 1978 deur die Amerikaanse sterrekundige James W. Christy ontdek, byna 50 jare ná die ontdekking van Pluto. Ná die ontdekking van Nix en Hydra in 2005, die ontdekking van Kerberos in 2011 en Styx in 2012 word Charon ook (134340) Pluto I genoem.[1] Vir Julie 2015 is die aankoms van die New Horizons-missie by Charon en Pluto beplan.

Verwysings[wysig]

  1. 1,0 1,1 (en) Jennifer Blue (2009-11-09). “Gazetteer of Planetary Nomenclature”. IAU Working Group for Planetary System Nomenclature (WGPSN). URL besoek op 14 Julie 2012.
  2. 2,0 2,1 2,2 (en) New Constraints on Additional Satellites of the Pluto System was A. J. Steffl, M. J. Mutchler, H. A. Weaver, S. A. Stern, D. D. Durda, D. Terrell, W. J. Merline, L. A. Young, E. F. Young, M. W. Buie, and J. R. Spencer, Astronomical Journal, Volume 132, Issue 2, pp. 614–619 (August 2006)
  3. (en) B. Sicardy (2006). “Charon's size and an upper limit on its atmosphere from a stellar occultation”. Nature 439 (7072): 52–4. DOI:10.1038/nature04351.
  4. (en) Classic Satellites of the Solar System”. Observatorio ARVAL. URL besoek op 14 Julie 2012.
  5. (en) David Jewitt (Junie 2008). “The 1000 km Scale KBOs”. Institute for Astronomy (UH). URL besoek op 14 Julie 2012.
  6. (en) Stellar occultation allows VLT to determine Charon's size and to put upper limit on its atmosphere”. ESO 02/06 – Science Release: 2006-01-04. URL besoek op 14 Julie 2012.