Dordtse Leerreëls

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Wikisource
Die volledige teks van Dordtse Leerreëls kan by die Afrikaanse Wikisource besigtig word, by Dordtse Leerreëls.

Die Dordtse Leerreëls is opgestel op die sinode van die Gereformeerde Kerke van die Verenigde Nederlande van 1618 - 1619 in Dordrecht, Nederland.

Aan die begin van die 17de eeu (1600’s) en 50 jaar voor die koms van Jan van Riebeeck na Suid-Afrika, het daar in die Nederlandse Gereformeerde kerke ‘n groot beroering ontstaan wat uitgeloop het op die uiters belangrike Sinode van Dordrecht in 1618-1619. Arminius, ‘n professor in teologie aan die Universiteit van Leiden het die Bybelse opvatting van die leer van die uitverkiesing verwerp en verkondig dat die mens alleen kan uitverkies word as hy glo. Hiermee het sekere standpunte van Pelagius weer die kerk binnegekom.

Arminius is heftig teengestaan deur Gomarus en dit het uitgeloop op ‘n heftige leerstryd sodat daar in die jaar 1618 ‘n sinode in Dordrecht saamgeroep is. Die voorstanders van Arminius se leer is die Remontrante genoem omdat hulle met ‘n geskrif in vyf punte ‘n betoog voorgelê het. Op hierdie sinode wat ook deur afgevaardigdes van ander lande bygewoon is, is toe die bekende Vyf Artikels teen die Remonstrante of ook genoem die Dordtse Leerreëls opgestel. Hierdie Dordtse Leerreëls wat ‘n uiteensetting is van die Bybels opvatting oor die leer van die uitverkiesing gee, is dan een van die drie Belydenisskrifte van die Gereformeerde Kerke. Die ander twee belydenisskrifte is die Nederlandse Geloofsbelydenis en die Heidelbergse Kategismus.