Drievoudige Verbond (1668)

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Vir ander gebruike van die term , sien Drievoudige Verbond.

Die Drievoudige Verbond van 1668 het bestaan uit Engeland, Swede en die Nederlandse Republiek. Dit is gevorm om die uitbreiding van Lodewyk XIV se Frankryk in die Devolusieoorlog te stuit nadat Lodewyk XIV die Spaanse Nederlande ingeval het. Die Verbond is nooit vir gewapende stryd teen Frankryk in die lewe geroep nie, maar dit was genoeg van 'n bedreiging om Lodewyk te dwing om sy offensief te halt en die Verdrag van Aix-la-Chapelle met Spanje te teken.

Die verbond is deur sir William Temple van Engeland, wat pro-Nederlandse buitelandse beleid in Engeland geformuleer het wat van tyd tot tyd tydens Karel II van Engeland se bewind toegepas is, as ambassadeur in Den Haag onderhandel.[1]

Engeland het in die Verdrag van Dover met Frankryk ooreengekom om die Verbond te beëindig.

Verwysings[wysig]