Dubbele ontkenning

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

'n Dubbele ontkenning is 'n sinskonstruksie wat twee vorme van ontkenning bevat. In Afrikaans en in ander tale soos Frans en in Slawiese tale is die dubbele ontkenning verpligtend en meestal die enigste korrekte vorm.

Afrikaans[wysig]

Die algemene ontkenningswoord in Afrikaans is "nie", wat met die Duitse "nicht" of die Nederlandse "niet" vergelyk kan word. Neem die volgende voorbeeld:

ek verstaan nie (ich verstehe nicht, ik versta niet)

As die ontkenning nie die laaste woord van die sin is nie, moet 'n tweede "eind-nie" aan die einde van die sin geplaas word:

ek verstaan nie alles nie (ich verstehe nicht alles "nicht").

Voorbeelde[wysig]

Voorbeelde van dubbele ontkenning in Afrikaans:

"nie... nie":

  • Ek sal dit nie doen nie.
  • Ek verstaan nie alles nie.
  • Dis nie so moeilik om Afrikaans te leer nie.
  • Ek het nie geweet dat hy sou kom nie.
  • Ek het geweet dat hy nie sou kom nie.
  • Hy sal nie kom nie, want hy is siek.

Ander voorbeelde met: niemand, niks, geen, nêrens, nooit, geensins, g'n en nimmer:

  • Daar is geen nuus nie.
  • Dit het ek nog nêrens gesien nie.
  • Hy het nooit sy broer vergewe nie.
  • Niemand wou dit doen nie.
  • Dit sal nooit gebeur nie.
  • Ons het g'n motors op die pad gesien nie.
  • Niemand sien niks nie.
  • Die dubbele ontkenning in Afrikaans is nóg van Maleisiese nóg van Franse oorsprong, maar is reeds in die Nederlandse dialekte waarvan Afrikaans gestam het teenwoordig.

Nederlands[wysig]

As 'n dubbele ontkenning in Standaard Nederlands gebruik word dan versterk die tweede ontkenning meestal die betekenis van die sin met eerste ontkenning. As voorbeeld:

Ik heb nooit geen dorst.

beteken

Ik heb echt nooit dorst.

Tog is daar nog 'n tweede moontlikheid. Met die juiste intonasie kan die sin hierbo ook geïnterpreteer word as:

Ik heb altijd dorst.