Eenhoring (sterrebeeld)

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Eenhoring
Monoceros constellation map.png
Latynse naam Monoceros
Genitief Monocerotis
Afkorting Mon
Waarnemingsdata (Epog J2000)
Regte klimming 7,15h
Deklinasie −5,74º
Grootte 482 vk. grade (35ste)
Kwadrant NQ2
Besonderhede
Hoofsterre 4
Helderste ster Beta Monocerotis
Naaste ster Ross 614
Sterre helderder as 3 m 0
Sterre met planete 16
Messier-voorwerpe 1
Bayer-/Flamsteed-sterre 32
Simboliek Europese folklore
Meteoorreëns December Monocerids, Alpha Monocerids
Aangrensende sterrebeelde
Groot Hond, Klein Hond, Tweeling, Noordelike Waterslang, Haas, Jagter, Afterdek
Portaal  Portaalicoon   Sterrekunde

Die Eenhoring (Latyn: Monoceros) is ’n dowwe sterrebeeld op die hemelewenaar. Die naam kom uit die Griekse mitologie en die skepping daarvan word toegeskryf aan die 17de-eeuse Nederlandse kartograaf Petrus Plancius.

Ruimtevoorwerpe[wysig]

Die Eenhoring kan nie maklik met die blote oog gesien word nie omdat dit nie helder sterre bevat nie. Alpha Monocerotis het ’n helderheid van 3,93 mag en is effens helderder as Gamma Monocerotis (3,98 mag). Met ’n klein teleskoop kan ’n paar interessante voorwerpe wel gesien word. Beta Monocerotis is ’n indrukwekkende driedubbele ster wat ’n driehoek vorm. Hul helderheid is 4,7, 5,2 en 6,1 mag. William Herschel het dit in 1781 ontdek en dit "een van die mooiste tonele in die lug" beskryf. Epsilon Monocerotis is ’n dubbelster met ’n helderheid van 4,5 en 6,5 mag.

V838 Monocerotis, ’n veranderlike rooi superreusester, het op 6 Januarie 2002 ’n uitbarsting gehad; in Februarie van daardie jaar het sy helderheid in een dag met ’n faktor van 10 000 toegeneem. Daarna het die Hubble-ruimteteleskoop ’n lig-eggo waargeneem wat die stof om die ster verlig het.[1] Die sterrebeeld bevat ook Plaskett se Ster, ’n massiewe dubbelster met ’n massa van sowat 100 sonmassas.

Die Eenhoring bevat twee planete: COROT-7b en COROT-7c. Eersgenoemde het ’n deursnee van 1,58 keer dié van die Aarde. Albei planete is in 2009 ontdek.

Die sterrebeeld het verskeie sterreswerms en newels, onder meer:

  • Messier 50, ’n oop swerm
  • Die Roset-newel (NGC 2237-9,46)
  • Die Kersboom-sterreswerm en verwante Keël-newel (NGC 2264)

Verwysings[wysig]

  1. (2006) 300 Astronomical Objects: A Visual Reference to the Universe, 1ste, Buffalo, New York: Firefly Books. ISBN 978-1-55407-175-3. Besoek op 29 April 2012. 

Eksterne skakels[wysig]


Die 88 moderne sterrebeelde

AgterdekAkkedisAltaarAndromedaArendBeeldhouerBekerBerenice se HareBoogskutterBulCassiopeiaCepheusDolfynDraakDriehoekDuifEenhoringEridanusFeniksGraveerstifGroot BeerGroot HondHaasHerculesHorlosieIndiërJaghondeJagterKameelperdKameleonKielKlein BeerKlein HondKlein LeeuKoetsierKompasKraaiKraanvoëlKreefNetLeeuLierLugpompMaagdMikroskoopNoordelike KroonNoordelike WaterslangOktantOondParadysvoëlPasserPerseusPouPylRamRooikatSeileSekstantSentourSkerpioenSkildSkilderSlangSlangdraerSteenbokSuidelike DriehoekSuidelike KroonSuidelike VisSuidelike WaterslangSuiderkruisSwaanSwaardvisTafelTeleskoopToekanTweelingVeewagterVisseVlieënde PerdVlieënde VisVliegVosVulWalvisWaterdraerWeegskaalWinkelhaakWolf