Engelse Kanaal

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Satellietbeeld van die Engelse Kanaal.
Engelse Kaart wat die Engelse Kanaal vertoon.
Die kus van Engeland soos gesien vanaf Frankryk.
Franse Kaart wat die Engelse Kanaal vertoon.
Satellietbeeld van die Straat van Dover met Dover in die noorde en Calais in die suide.

Die Engelse Kanaal (Bretons: Mor Breizh; Engels: English Channel; Frans: La Manche, "die mou"; Kornies: Mor Bretannek) verbind die Keltiese See met die Noordsee en is geleë tussen die Europese vasteland met Frankryk in die suide en die Britse Eilande met Engeland in die noorde.

Die Kanaaleilande Guernsey en Jersey is in die suide naby die kus van Frankryk geleë en die Eiland Wight in die noorde digby die kus van Engeland. Die belangrikste rivier, wat in die kanaal vloei, is die Seine en die grootste stede is Bournemouth, Brighton, Plymouth, Portsmouth en Southampton in die Verenigde Koninkryk en Le Havre in Frankryk.

Die sowat 563 km lange Engelse Kanaal is 'n verlengde inlaat van die Atlantiese Oseaan ná die ooste en vernou soos 'n menslike arm of mou. Dit is hoogstens 248 km wyd en die smalste plek in die Straat van Dover of Straat van Calais tussen Dover en Calais is 34 km wyd. Die Engelse Kanaal het in die weste 'n gemiddelde diepte van 120 m en in die ooste naby die Noordsee 45 m. Die Franse département Manche grens teen die middel van die Kanaal en is daarna vernoem.