Enkelvoud

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Enkelvoud is die grammatikale getal wat verwys na een lid van 'n aangewese klas. [1]

Dit is die grondleggende grammatikale getal. Die mees algemene onderskeid in grammatikale getal is tussen enkelvoud en meervoud. Nie alle tale het grammatikale getal en daarom onderskeiding tussen enkel- en meervoud nie. Daar is egter ook tale wat ander onderskeid tref en spesifieke vorms vir twee, drie of 'n paar van 'n las objekte het. Sommige selfstandige naamwoord, soos melk of reën, kom in tale soos Afrikaans selgs in die enkelvoud voor.[1]

Verwysings[wysig]