Erik Erikson

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Erik Erikson
Erik Erikson.png
Naam Erik Homburger Erikson
Gebore 15 Junie 1902
Frankfurt am Main, Duitse Keiserryk
Oorlede 12 Mei 1994 (op 91)
Harwich, Massachusetts, Massachusetts
Burgerskap Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Verenigde State Verenigde State
Nasionaliteit Vlag van Duitsland Duitsland
Vakgebied Ontwikkelingsbehoefte sielkunde
Instelling(s) Yale
Universiteit van Kalifornië, Berkeley
Universiteit van Pittsburgh
Harvard Medisyne Skool
Ander bekende student(e) Richard Sennett
Bekend vir Teorie oor sosiale ontwikkeling
Invloed op Sigmund Freud, Anna Freud

Erik Homburger Erikson (gebore 15 Junie 1902 in Frankfurt am Main - oorlede 12 Mei 1994 in Harwich, Massachusetts) was 'n Duits-Amerikaanse ontwikkelingsielkundige bekend vir sy teorie oor die sosiale ontwikkeling van die mens, en as die skepper van die uitdrukking 'identiteitskrisis'.

Biografie[wysig]

Erik Erikson het nooit sy pa geken nie, want dié het sy ma gelos nog voor Erik se geboorte. Sy ma, Karla Abrahamsen, was Joods. Toe Erik drie jaar oud was, trou sy ma met dr. Theodor Homberger. Die gesin het verhuis na Karlsruhe, in die suide van Duitsland.

Ná hoërskool, het Erik gehoop om 'n kunstenaar te word, en in dié dae het hy 'n Boheemse leefstyl gevolg, lank voordat dit mode sou word.

Erikson word hy 'n onderwyser by 'n eksperimentele Amerikaanse skool in Wene toe hy 25 jaar oud was. In dié tydperk het hy homself bekwaam in die Montessori opvoedingsisteem en aangesluit by die Weense Psigo-analitiese Vereniging. Anna Freud het hom gepsigo-analiseer gedurende daardie tydperk. Hy het ook verlief geraak op 'n Kanadese dansonderwyseres.

Die egpaar het Wene verlaat toe die Nazi's aan bewind gekom het, en het uiteindelik by Harvard Universiteit in Boston gedoseer. Later was hy 'n dosent by Yale Universiteit, en daarna by die Universiteit van Kalifornië in Berkeley. Dit is by hierdie universiteit wat sy beroemde navorsing oor die Lakota en die Yurok lyf begin kry het.

In 1950 publiseer hy "Childhood and Society". Die boek beskryf sy sienings oor die inheemse Amerikaners, sy ontledings van Maxim Gorkiy en Adolf Hitler, en bevat 'n bespreking oor die "Amerikaanse persoonlikheid" asook 'n raamwerk van sy eie ontwikkelende siening van Freud se teorie. In latere werke ontwikkel hy die temas verder. Een van sy boeke "Gandhi's Truth" verwerf die Pulitzerprys, asook die Nasionale Boeketoekenning.

In dieselfde jaar, 1950, verlaat Erik die Berkeley-kampus, te midde van die hooggety van Senator Joseph McCarthy se heksejag teen die Kommunisme.

Hy het daarna 'n dekade lank by 'n gesondheidskliniek in Massachusetts gewerk, en nog 'n dekade lank by Harvard. Hy het afgetree in 1970, en het steeds aangehou met navorsingswerk, waarin sy vrou hom bygestaan het.

Hy is in 1994 op 91-jarige ouderdom oorlede.

Teorie[wysig]

Sien die ontwikkelingsteorie van Erikson.

Bibliografie[wysig]

Belangrikste werke:

  • Childhood and Society (1950)
  • Young Man Luther. A study in Psychoanalysis and History (1958)
  • Gandhi's Truth: On the Origin of Militant Nonviolence (1969)
  • Adulthood (Geredigeerde boek, 1978)
  • Vital Involvement in Old Age (met J.M. Erikson en H. Kivnick, 1986)
  • The Life Cycle Completed (met J.M. Erikson, 1997)

Versamelings:

  • Identity and the Life Cycle. Gekeurde briewe (1959)
  • A Way of Looking at Things: Gekeurde briewe 1930-1980 (Redakteur: S.P. Schlien, 1995)
  • The Erik Erikson Reader (Redakteur: Robert Coles, 2001)

Verwante werke:

  • Identity's Architect: A Biography of Erik H. Erikson (Lawrence J. Freidman en Robert Coles, 1999)
  • Erik Erikson, His Life, Work, and Significance (Kit Welchman, 2000)

Sien ook[wysig]