Ewigdurende beweging
vanuit Wikipedia, die vrye ensiklopedie.
Villard de Honnecourt se Ewigdurende Masjien (ongeveer 1230).
Robert Boyle se self-vloeiende fles blyk of dit selfvullend is.
Ewigdurende beweging is 'n voorgestelde meganiese stelsel wat so gekonstrueer is dat wanneer dit aan die gang gesit is dit vir altyd sal aanhou beweeg sonder enige eksterne energiebron. Vir ewigdurende beweging om plaas te vind moet 'n stelsel 100% effektief wees. Wanneer die stelsel aan die gang gesit word sal alle energie binne die stelsel herwin word om verdere beweging te veroorsaak. Oor die algeheel word ewigdurende energie as onmoontlik beskou omdat ware ewigdurende beweging óf die eerste óf die tweede wet van Termodinamika verbreek.