Funksie (wiskunde)

vanuit Wikipedia, die vrye ensiklopedie.

In wiskunde is 'n funksie 'n begrip waarvolgens afhanklikheid tussen twee hoeveelhede uitgedruk word, waarvan een die onafhanklike veranderlike is, die argument of "inset" van die funksie, en die ander geprusser word, die afhanklike veranderlike, waarde van die funksie of "uitset". 'n Funksie assosieer 'n enkele uitset met elke inset element afkomstig uit 'n vaste versameling, soos die reële getalle.

Daar is baie maniere waarvolgens 'n funksie aangegee kan word: deur 'n formule, deur 'n grafiek of 'n algoritme wat dit bereken of deur 'n beskrywing van die eienskappe daarvan. Soms word 'n funksie beskryf deur die verhouding daarvan met ander funksies. In toegepaste dissiplines word funksies baie keer gespesifiseer deur tabelle van waardes of deur 'n formule. Nie alle soorte beskrywings kan vir elke moontlike funksie gegee word nie en 'n mens moet 'n ferm onderskeid tref tussen die funksie self en die talle maniere van voorstelling of verbeelding.

'n Begrip wat van geweldige belang is in alle vertakings van wiskunde is komposisie van funksies: as z 'n funksie van y is en y 'n funksie van x is, dan is z 'n funksie van x. Ons kan dit informeel beskryf deur te sê dat die saamgestelde funksie verkry word deur die uitset van die eerste funksie as die inset van die tweede te gebruik. Hierdie eienskap van funksies onderskei hulle van ander wiskundige konsepte soos getalle of figure en verskaf die teorie van funksies met sy mees kragtige struktuur.