Haida Gwaii
Die Haida Gwaii, vroeër Koningin Charlotte-eilande (Haida: Haida Gwaii; vroeër in Engels: Queen Charlotte Islands) is 'n Kanadese argipel in die Stille Oseaan. Bestuurlik behoort die gebied tot die provinsie Brits-Columbië.
Die eilandegroep het 'n oppervlakte van 10 180 km² en daar woon ongeveer 3500 mense, waarvan die meeste Haida-indiane en hulle nageslag is. Die argipel bestaan, naas die twee hoofeilande Grahameiland en Haida Gwaii, uit ongeveer 200 kleiner eilande. Hulle word van die Kanadese vasteland geskei deur die Straat Hecate.
Die argipel is vir die eerste keer in 1774 besoek deur Juan Pérez. Hy geland op die mees noordelike eiland Langara wat hy na die Spaanse vloot-offisier Juan de Lángara vernoem het. In 1778 besoek James Cook die eilande, in 1787 gevolg deur George Dixon. Hy vernoemde die eilande na sy skip die Queen Charlotte, wat op haar beurt vernoem is na die Britse koningin Charlotte, vrou van koning George III. Op 3 Junie 2010 is die eilandegroep se naam amptelik na Haida Gwaii verander, hoewel hierdie naam in wese nuwer as die oorspronklike ou Engelse naam is.[1]
