Hawaiï (eiland)

vanuit Wikipedia, die vrye ensiklopedie.

Hawai'i The Big Island
Landsat mosaic, 1999-2001
Geografie
Ligging	19°34′N 155°30′W
Oppervlakte	10 432,5 vk km
Geranglys	1ste, grootste eiland van deelstaat Hawaiï
Hoogste punt	Mauna Kea   4 205 m
Demografie
Bevolking	158 400 (2003)
Bevolkingsdigtheid	15,2/vk km
Amptelike simbole
Blom	Lehua-bloeisel (Metrosideros polymorpha)
Kleur	Ula Ula (Rooi)

Hawaiï is die grootste eiland van en naamgewer vir die Amerikaanse deelstaat en gelyknamige eilandketting Hawaiï in die sentrale Stille Oseaan met 'n oppervlakte van 10 432,5 vierkante kilometer en 'n bevoking van 158 400 mense (in die jaar 2003). Om verwarring met die deelstaat te voorkom, word die eiland deur sy bewoners meestal The Big Island (Die Groot Eiland) genoem. Ander byname, wat minder gebruiklik is, is Orgideë- en Vulkaaneiland.

Die eiland het die kenmerkende vorm van 'n driehoek en beslaan twee derdes van die Hawaiïese eilandketting se oppervlakte. Hawaiï beskik met sy reënwoude en woestyne, sneeubedekte bergspitse en strande oor die grootste verskeidenheid landskapsvorme van alle eilande.

Hawaiï is in geologiese opsig die jongste van die Hawaiïese eilande en het eers sowat 500 000 jaar gelede ontstaan. Sy twee vulkane Mauna Kea (4 205 meter) en Mauna Loa (4 169 meter) is die hoogste bergspitse van die eilandketting en ook die enigste twee wat gedurende die wintermaande met sneeu bedek is. As gevolg van voortgesette vulkaniese aktiwiteite groei die eiland Hawaiï nog steeds. Die hoofstad Hilo is die enigste stedelike nedersetting op die andersins yl bevolkte eiland.