Heilige Gees
vanuit Wikipedia, die vrye ensiklopedie.
Die Heilige Gees, wat soms ook Parakleet genoem word, is die geïnspireerde onpersoonlike uiting of krag van God wat veral in die Christendom 'n belangrike rol speel. In sommige Christelike strominge word die Heilige Gees as 'n persoon beskryf. Ook ander religies het verskillende geestelike wesens wat moontlik sterk van die Christelike konsep verskil.
In 'n groot aantal Christelike kerke en groeperings, die sogenaamde Trinitariese Christendom, word die gepersonifiseerde Heilige Gees as 'n deel van die sogenaamde "Drie-Eenheid" of triade van godhede voorgehou, wat uit God-Vader, God-Seun (Jesus Christus) en die Heilige Gees self bestaan. Hierdie leerstelling kom nie in enige van die Hebreeuse of Christelike geskrifte voor nie en word met die Konsilie van Nicea in die jaar 325 verbind.
Jesus Christus het beloof dat Hy die Heilige Gees sou stuur (Johannes 14:16-17). Jesus het gesê dat die Heilige Gees sal oortuig van sonde, van geregtigheid en van oordeel (Johannes 16:8). Die Heilige Gees is uitgestort op die Pinksterfees (Handelinge 2). Die Heilige Gees rus die gelowige toe met gawes (1 Korintiërs 12) en is die onderpand van die gelowige (2 Korintiërs 5:5). Een gelowige moet leef deur die Heilige Gees (Galasiërs 5:16).
[wysig] Parallele in die religieuse geskiedenis
Ander godsdienste wys parallele met die Christelike konsep van die Heilige Gees op, soos byvoorbeeld die Hagion Pneuma in Griekse en Oud-Indiese religieuse en wysgerige werke wat vroeër as die Nuwe Testament ontstaan het. In die geskiedenis van die Christelike sending is dikwels elemente van die Christelike geloof met geloofsoortuigings van ander religies gekonfronteer en gekombineer.
