Henry Barkly
Sir Henry Barkly (Londen, 24 Februarie 1815 - Londen, 20 Oktober 1898) was goewerneur van verskeie Britse kolonies, waaronder die Kaapkolonie.
Barkly se vader was Aeneas Barkly van New Brunswick, Kanada. Van 1845 - '48 dien hy in die Britse Laerhuis as lid vir Leominister en daarna as goewerneur van Brits-Guinee tot 1853, waarna hy 'n soortgelyke pos in Jamaika beklee tot 1856. Aan die ander kant van die wêreld dien daarna tot 1863 as goewerneur van die Australiese kolonie Victoria en net daarna as goewerneur van Mauritius tot 1870.
In daardie jaar verplaas die Britse goewerneur hom na die Kaap waar hy tydens sy sewe opwindende jare die moeilike taak gehad het om die ontdekking van diamante in Griekwaland-Wes te behartig. Hy het onder meer te kampe gehad met 'n opstand van delwers aan die Vaalrivier. In 1871 verklaar hy Griekwaland-Wes tot Britse besitting en daarna dra lord Carnarvon, Britse koloniale sekretaris, dit aan Barkly op om die onwillige inwoners van die twee Suid-Afrikaanse kolonies en twee Boererepublieke te oorreed van die wenslikheid van federasie. Dié voorstel was sy tyd egter ver vooruit.
In 1878 tree hy af en word daarna 'n direkteur van die Standard Bank. Die dorpe Barkly-Oos en Barkly-Wes is na hom vernoem.
Bronne [wysig]
- Rosenthal, Eric, 1978. Encyclopaedia of Southern Africa. Cape Town and Johannesburg: Juta and Company Limited.
