Hohenzollern-Sigmaringen

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Huis van Hohenzollern-Sigmaringen
Suid-Duitsland
Wapen van die Huis van Hohenzollern-Sigmaringen
Wapen van die Huis van Hohenzollern-Sigmaringen
Land Graafskap/Prinsdom Hohenzollern-Sigmaringen
Stigter Karl II
Gestig 1576
Geëindig 1850
Rede Anneksasie deur Pruise
Huis van Hohenzollern-Sigmaringen
Oos-Europa
Wapen van die Huis van Hohenzollern-Sigmaringen
Wapen van die Huis van Hohenzollern-Sigmaringen
Land Roemenië
Stigter Carol I
Gestig 10 Mei 1866
Laaste heerser Michael
Abdikasie 30 Desember 1947
Rede Kommunistiese staatsgreep
Huidige hoof Michael
Die Graafskap Hohenzollern-Sigmaringen
Kaart van Roemenië in die 20ste eeu

Die Huis van Hohenzollern-Sigmaringen is ’n tak van die Swabiese lyn van die Hohenzollern-dinastie. Dit het oor die Graafskap Hohenzollern-Sigmaringen geheers wat later ’n prinsdom geword het.

Geskiedenis[wysig]

Die Graafskap Hohenzollern-Sigmaringen het in 1576 ontstaan met die verdeling van die Graafskap Hohenzollern, wat deel was van die Heilige Romeinse Ryk. Met die dood van die laaste Graaf van Hohenzollern, Karl I (1512–1579), is die grond tussen sy drie seuns verdeel:

Die Graafskap (sedert 1623 Prinsdom) Hohenzollern-Sigmaringen was ’n klein leengrondgebied in Suidwes-Duitsland wat in 1815 ’n onafhanklike staat geword het ná die Napoleontiese Oorloë. In die rewolusies van 1848 is die destydse heerser, Karl, onttroon. Sy seun, Karl Anton, het hom opgevolg en Pruise se hulp gevra. In ’n verdrag wat in Desember van dié jaar onderteken is, is Hohenzollern-Sigmaringen deur Pruise geannekseer met ingang van Maart 1850.

Karl Anton was van 1858 tot 1861 minister-president van Pruise. Toe die Hohenzollern-Hechingen-lyn in 1869 uitsterf met die dood van Konstantyn, het Karl Anton van Hohenzollern-Sigmaringen die titel Prins van Hohenzollern aangeneem.

Sy tweede seun, Karl Eitel Friedrich van Hohenzollern-Sigmaringen, het prins (1866–1881) en toe koning (1881–1914) van Roemenië geword onder die naam Carol. Die huis het op die troon gebly tot met die beëindiging van die Roemeense monargie in 1947 toe die land kommunisties geword het.

Franse teenkanting teen die kandidaatskap van Carol se ouer broer, prins Leopold, vir die troon van Spanje het die Frans-Pruisiese Oorlog (1870–1871) veroorsaak wat gelei het tot die stigting van die Duitse Ryk in Januarie 1871.

Heersers[wysig]

Suid-Duitsland[wysig]

Grawe van Hohenzollern (1576-1623)[wysig]

Prinse van Hohenzollern-Sigmaringen (1623-1849)[wysig]

Oos-Europa[wysig]

Prins van Roemenië (1866-1881)[wysig]

Konings van Roemenië (1881-1947)[wysig]

Eksterne skakels[wysig]

Verwysings[wysig]

Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikels [1]
Regerende dinastieë in Europa
België (België) • Bernadotte (Swede) • Bourbon (Spanje) • Grimaldi (Monaco) • Liechtenstein (Liechtenstein) • Nassau-Weilburg (Luxemburg) • Oranje-Nassau (Nederland) • Sleeswyk-Holstein-Sonderburg-Glücksburg (Denemarke/Noorweë) • Windsor (Verenigde Koninkryk)
Tydens die 20ste eeu onttroon: Bragança-Wettin (Portugal) • Habsburg (Oostenryk-Hongarye) • Hohenzollern (Duitsland) • Hohenzollern-Sigmaringen (Roemenië) • Karađorđević (Joego-Slawië) • Osman (Turkye) • Romanof (Rusland) • Sakse-Koburg en Gotha (Bulgarye) • Savoje (Italië/Albanië/Kroasië) • Sleeswyk-Holstein-Sonderburg-Glücksburg (Griekeland/Ysland) • Wittelsbach (Duitsland/Denemarke/Noorweë/Swede/Griekeland) • Zogoe (Albanië)