Hosea

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Hosea is die 28ste boek in die kanon van Hebreeuse Geskrifte wat as die Ou Testament in die Bybel opgeneem is. Hierdie boek is die eerste van die sogenaamde twaalf Klein Profete. Die profeet self het in die noordelike koninkryk van Israel opgetree voor die val van Samaria in 721 v.C. In sy huwelikslewe moes Hosea die gebroke verhouding tussen God en sy volk afbeeld. Die boek verkondig veral die oordele van God oor die volk se sondes op sosiaal-politieke en kultiese terrein. Tog is Hosea by uitstek die prediker van God se onveranderlike liefde vir sy volk. Dit blyk uit die simboliek van Hosea se huwelik, maar veral ook uit verse 11:8-11 en 14:2-9.

Bron[wysig]