Jan F.E. Cilliers
vanuit Wikipedia, die vrye ensiklopedie.
Jan Francois Elias Celliers, oral bekend as Jan F.E. Celliers (gebore 12 Januarie 1865 naby Wellington, Wes-Kaap toe die Kaapkolonie; oorlede 1 Junie 1940 in Johannesburg, Transvaal) was 'n Afrikaanse digter.
Celliers het in 1874 met ossewa na Pretoria getrek, waar sy vader oprigter en eerste redakteur geword het van "De Volkstem". Hy het gestudeerin Pretoria, Stellenbosch, Wellington en Delft 1887-1890. Daarna het hy gewerk as landmeter en later as staatsbibliotekaris op Pretoria (1894 - 1899). Tydens die Anglo-Boere Oorlog was hy op kommande en het na die oorlog saam met sy gesin na Europa verhuis waar hy hom in die letterkunde verdiep het. In 1907 keer het hy en sy gesin teruggekeer na Suid-Afrika.
Hy was die medeoprigter van "Die Brandwag", wat bedoel was om Afrikaans as taal te bevorder. Hy was in hierdie tyd ook werksaam aan die Departement van Binnelandse Sake in Pretoria. Sedert 1918 was hy tot met sy aftrede Professor aan die Universiteit van Stellenbosch.
[wysig] Bronnelys en verwysings
- E. C. Pienaar (1935). Digters uit Suid-Afrika: Bloemlesing uit die Poësie van die Tweede Afrikaanse Taalbeweging. Sewende hersiene en vermeerderde druk. H.A.U.M. v/h J. Dusseau & Co., Kaapstad.
1Lindenberg, E., et al. "Inleiding tot die Afrikaanse Letterkunde". Pretoria en Kaapstad: Vyfde uitgawe, 1980.
[wysig] Eksterne skakels
