Joan Hambidge

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Joan Hambidge (gebore Joan Helene Hambidge, 11 September 1956, Aliwal-Noord) is 'n Suid-Afrikaanse digter, akademikus en letterkundige kritikus. Sy is welbekend vir haar uit-die-kas-skryfstyl. Haar teoretiese bydraes handel meestal oor Roland Barthes, dekonstruksie, post-modernisme, psigoanalise en die metafisiese.

Biografie[wysig]

Hambidge studeer eers aan die Universiteit van Stellenbosch en behaal daar 'n BA (Hons). Sy voltooi haar meestersgraad aan die Universiteit van Pretoria onder leiding van Elize Botha. Sy promoveer in 1985 aan Rhodes-universiteit onder leiding van André P. Brink. In 2001 behaal sy 'n tweede doktorsgraad aan die Universiteit van Kaapstad, met die titel "Genderkonstruksies in die Afrikaanse letterkunde: 'n Ondersoek in kultuurstudies, literêre teorie en kreatiewe skryfkuns".

Vir haar tweede bundel, Bitterlemoene (1986), ontvang sy die Eugène Maraisprys vir letterkunde. Meer onlangs ontvang sy ook die Litera-prys vir haar poësie.

Tans is sy professor aan die Universiteit van Kaapstad se afdeling Afrikaans en Neerlandistiek, en dien ook as visedekaan van die Fakulteit Geesteswetenskappe.

Poësie[wysig]

  • Hartskrif (1985)
  • Bitterlemoene (1986)
  • Die anatomie van melancholie
  • Palinodes (1987)
  • Geslote baan (1988)
  • Donker labirint (1989)
  • Gesteelde appels (1989)
  • Kriptonemie (1989)
  • Verdraaide raaisels (1990)
  • Die somber muse (1990)
  • Tachycardia (1990)
  • Die verlore simbool (1991)
  • Interne verhuising (1995)
  • Ewebeeld (1997)
  • Lykdigte (2000)
  • Ruggespraak (2001)
  • The Coroner's Wife (Engelse vertalings van haar Afrikaanse poësie)
  • Die buigsaamheid van verdriet (2005)
  • En skielik is dit aand (2006)
  • Dad (2006)
  • Koesnaatjies vir die proe (As hibridiese teks saam met die prosawerk Palindroom gepubliseer; 2008)
  • Vuurwiel (2009)
  • Visums by verstek (2011)
  • Lot se vrou (2011)

Prosa[wysig]

  • Swart koring (1996)
  • Die swart sluier (1998)
  • Judaskus (1998)
  • Sewe Sonjas en wat hulle gedoen het (2001)
  • Skoppensboer (ongepubliseer, 2001)
  • Palindroom (2008)
  • Kladboek (2008)

Wetenswaardig[wysig]

Joan Hambidge maak 'n kamee-verskyning in die romans Om na 'n wit plafon te staar[1] deur Jaco Kirsten en Harde woorde deur François Bloemhof.

Eksterne skakels[wysig]

Verwysings[wysig]

  • Snyman, H. 1998. Joan Hambidge. In: Van Coller, H.P. (red.). Perspektief en profiel: ’n Afrikaanse literatuurgeskiedenis, pp. 503-513. Deel 1. Pretoria: Van Schaik.