Johann Rupert

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Johann Peter Rupert (1 Junie 1950 - ) is die oudste seun van die afgestorwe Suid-Afrikaanse sakeman Anton Rupert en die voorsitter van die Switsers-gebaseerde luukseartikelmaatskappy, Richemont, sowel as die Suid-Afrikaans-gebaseerde maatskappye, VenFin en Remgro.

Hy het op Stellenbosch grootgeword, waar hy ook later aan die Universiteit van Stellenbosch studeer het, maar het nie sy studies voltooi nie. In 2004 het dié universiteit egter aan hom ’n eredoktorsgraad toegeken. Rupert en sy vrou, Gaynor, het drie kinders en woon op Somerset-Wes.

Sakeloopbaan[wysig]

Rupert het dien sy sakevakleerlingskap in New York voltooi, waarna hy twee jaar vir Chase Manhattan en drie jaar vir Lazard Freres gewerk het. Met sy terugkeer na Suid-Afrika het hy die internasionale afdeling van die Rand Aksepbank gelei voordat hy by die Rupert-familie-onderneming begin werk het.

Sederdien het Johann al die Rupert-familie se sakebelange oorgeneem. Johann Rupert is nou die uitvoerende hoof van Richemont en voorsitter van beide Remgro en VenFin.

Die Rupert-familie se rykdom is in April 2006 volgens die finansiële webwerf www.fin24.com op VSA $1,7 miljard (sowat R10,4 miljard) geraam. Die 2005-uitgawe van die Forbes-lys van die wêreld se rykste mense lys die Rupert-familie in die 272ste plek met bates ter waarde van ongeveer VSA $2,3 miljard. Teen 2011 het dit toegeneem tot VSA $4,8 miljard (R40 miljard). Rupert was die sesde rykste mens in Afrika en 219de op Forbes se lys.[1]

Ander belangstellings[wysig]

Rupert is ’n voormalige krieketspeler en het gehelp om die Laureus-stigting in die lewe te roep wat befondsing verskaf vir projekte wat ten doel het om minderbevoorregte kinders te motiveer deur deelname aan sport.

Hy is ook ’n stigterstrustee van die Nelson Mandela-kinderfonds.

Net soos sy pa is hy ook verbind tot omgewingsbewaring.

Johann is ook ’n kampvegter vir Afrikaans. Johann Rupert het besluit om miljoene rand se advertensies van Richemont, wat handelsname soos Alfred Dunhill, Cartier, Lancel en Van Cleef & Arpels besit, te onttrek aan die internasionale dekortydskrif Wallpaper wat Afrikaans as "een van die lelikste tale ter wêreld" in die tydskrif se September 2005-uitgawe bestempel het.

Rupert het die besluit geneem nadat Wallpaper ’n onderskrif by ’n foto van die Afrikaanse Taalmonument soos volg verwoord het: "Die argitek Jan van Wijk se besonderse 1975-huldeblyk aan een van die wêreld se lelikste taal wat, as dit oor niks anders gewaardeer kan word nie, ’n goeie piekniekterrein is op pad na Franschhoek en die Stellenbosch-wynlande."

Johann Rupert het as volg op die uitlating gereageer: "Die tydskrif het my moedertaal verneder en ek het nou genoeg daarvan gehad dat my kultuur voortdurend verkleineer word. Ek gaan nie net stilsit en toekyk hoe my taal en kultuur deur die modder gesleep word nie. Wat hulle oor Afrikaans te sê gehad het, is die grootste klomp twak wat ek in ’n lang tyd gesien het en ek het besluit dit verg optrede."[2]

Verwysings[wysig]

  1. African Vibes
  2. Duvenhage, Hennie; De Vries, Anastasia (3 Desember 2005). “Los my taal uit”. (html) Rapport. URL besoek op 10 Julie 2012.