John Locke

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
John Locke
John Locke.jpg
Gebore 29 Augustus 1632
Wrington, Somerset, Engeland
Oorlede 28 Oktober 1704 (op 72)
High Laver, Essex, Engeland
Nasionaliteit Vlag van Engeland Engeland
Vakgebied Metafisika, epistemologie, politieke filosofie, filosofie van die gees, onderwys, ekonomie
Beïnvloed deur Cicero, Plato, Aristoteles, Aquinas, Avicenna, Grotius, Samuel Rutherford, Descartes, Hooker, Robert Filmer, Hobbes, Poolse Brethren
(godsdiensgroepe, wie se idees in Locke se teorieë opgeneem is)
Invloed op Hume, Kant, Schopenhauer, Berkeley, Burke, Paine, Smith, Voltaire, Condillac, Rousseau, La Mettrie, Toland, Carmichael, Hutcheson, Shaftesbury, Edwards, Collins, Astell, A. Tucker, talle latere politieke filosowe (insluitend die stigterslede van die Verenigde State van Amerika)
John Locke Signature.svg

John Locke was 'n Engelse filosoof. Hy word beskou as die eerste Britse Emperikus, maar was ook 'n belangrike figuur in die teorie van sosiale kontrak. Sy idees het enorme invloed op die ontwikkeling van kennisleer (of epistemologie) en politieke filosofie gehad en hy word wyd beskou as die invloedrykste klassieke republikein, denker van die Verligting en bydraer tot liberale teorie. Sy skrywes het Voltaire en Rousseau beïnvloed, asook denkers van die Skotse Verligting en Amerikaanse revolusionêre. Hierdie invloed word in die Amerikaanse Onafhanklikheidsverklaring weerspieël.[1]

Locke se teorie van die verstand word dikwels aangehaal as die oorsprong vir moderne opvattings rakende identiteit en "die self" en speel 'n prominente rol in die werke van latere filosowe soos David Hume, Jean-Jacques Rousseau and Immanuel Kant. Locke was die eerste filosoof wat die "self" gedefinieer het deur 'n opeenvolging van "bewussyn". Hy het ook veronderstel dat die verstand 'n "tabula rasa" of "skoon lei" is: in teenstelling met die Cartesiaanse en Christelike filosofie het Locke volgehou dat mense sonder ingebore idees die wêreld binnekom.[2]

Verwysings[wysig]

  1. Becker, Carl Lotus. The Declaration of Independence: A Study in the History of Political Ideas Harcourt, Brace, 1922. p. 27
  2. Baird, Forrest E.; Walter Kaufmann (2008). From Plato to Derrida. Upper Saddle River, New Jersey: Pearson Prentice Hall, 527–529. ISBN 0-13-158591-6.