Kalifaat

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
(Aangestuur vanaf Kalief)
Spring na: navigasie, soek
Die eerste islamiese kalifaat

Die term kalifaat (van die Arabiese خلافة of khilāfa) verwys na die eerste regeringstelsels in Islam en verteenwoordig die politieke mag en eenheid van die Moslem-wêreld. Dit is aanvanklik gelei deur Mohammed se dissipels as ’n voortsetting van die politieke mag wat die profeet daargestel het, bekend as die Rasjidoen-kalifaat.

Die kalief, of staatshoof, was dikwels bekend as Amir al-Mu'minin (أمير المؤمنين), "Aanvoerder van die Gelowiges". Mohammed het Medina sy hoofstad gemaak en ná sy dood het dit die hoofstad gebly vir die res van die rasjidoen-tydperk.

Die eerste vier kaliefs was die sogenaamde "reggeleide" kaliefs: Aboe Bakr As-Siddiq, Omar ibn al-Khattab, Oethman ibn Affan en Ali ibn Abi Talib.

Hierna is die kalifaat opgeëis deur verskeie dinastieë, soos die Omajjadiese, die Abbasidiese en die Ottomaanse Kalifaat, en vir kort periodes deur ander mededingende dinastieë in Noord-Afrika. Mustafa Kemal Atatürk het die laaste kalifaat, die Ottomaanse Kalifaat, in 1924 amptelik afgeskaf en die Republiek van Turkye gestig.

Crystal txt.png
Hierdie artikel is vertaal vanuit die Engelse Wikipedia