Karoline-eilande

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Karoline-eilande
Inheemse naam: Caroline Islands
Ligging van die Karoline-eilande
Ligging van die Karoline-eilande
Geografie
Ligging Stille Oseaan, Filippynse See
Koördinate 06°03′N 147°05′O
Totale eilande 17
Hoofeilande Palau
Oppervlak 1 190 vk km
Administrasie
Vlag van Gefedereerde State van Mikronesië Mikronesië
Hoofstad Palikir
Grootste stad Palikir (6 227)
Vlag van Palau Palau
Hoofstad Melekeok
Grootste stad Melekeok (391)
Demografie
Bevolking 126 075

Die Karoline-eilande (Engels: Caroline Islands) bestaan uit die twee lande: Gefedereerde State van Mikronesië en Palau, tussen die Filippyne en die Marshalleilande. Die eilande lê in die suide van die Mariana-eilande en in die noorde van Papoea-Nieu-Guinee. Die Karoline-eilande het 'n bevolking van 126 075 in 2000 gehad het het 'n oppervlakte van 1 190 km².

Dele van die eilande is deur Diego da Rocha in 1525 ontdek, later deur Alonso de Salazar in 1526 en deur Alvaro de Saavedra in 1528/1529. Ná die Spaans-Amerikaanse Oorlog is die eilande deur Spanje aan die Duitse Keiserryk verkoop. Tydens die Eerste Wêreldoorlog is die eilande deur Japan beset, wat deur die Volkebond 'n mandaat oor die eilande gekry het. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het die Verenigde State die eilande verower en later as trougebied deur die Verenigde Nasies gekry. Die Gefedereerde State van Mikronesië het op 3 November 1986 en Palau op 1 Oktober 1994 onafhanklik geword.