Klein-Venedig

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Op hierdie kaart van Duitse kolonies is Klein-Venedig met geel aangedui
Ligging van Klein-Venedig

Klein-Venedig of Welser-Kolonie was 'n mislukte 16de eeuse poging om 'n Duitse kolonie in Venezuela in Suid-Amerika te vestig.

Die Augsburgse bank-families van Anton en Bartholomeus Welser het in 1528 regte tot Venezuela verkry van Karel V, Heilige Romeinse Keiser en koning van Spanje. Die regte is deur Heinrich Ehinger en Hieronymus Sailer onderhandel, of onafhanklik, of as agente van die Welsers. Teen 1531 het die Welsers egter beslis beheer oor die voorreg gehad. 'n Kolonisasieskema is opgestel met Ambrosius Ehinger wat in 1529 as goewerneur opgedaag het. Hy het die binneland verken op soek na die goud van El Dorado.

Ehinger het Seville op 7 Oktober 1528 met die Spanjaard García de Lerma en 281 setlaars verlaat. By Santo Domingo het de Lerma en 50 metgeselle vertrek op 'n sending na Santa Marta om Spaanse beheer te hervestig na die moord op die goewerneur daar. Ambrosius Ehinger en die res het na die Venezuelaanse kus vertrek en op 24 Februarie 1529 by Coro geland.

Ander Duitse goewerneurs, wat hulle ook hoofsaaklik met die soek na goud besig gehou het, het gevolg: Nikolaus Federmann, Georg Hohermuth von Speyer, Philipp von Hutten. Federmann het oor die Andes na Bogotá gereis waar hy en Sebastián de Belalcázar aanvanklik Gonzalo Jiménez de Quesada se aanspraake op die provinsie betwis het. Duitse mynwerkers is ingevoer sowel as 4 000 slawe uit Afrika om op die suikerrietplantasies te werk. Teen 1541 het dispute met Spanje ontstaan en is die bankiers in 1556 van die beheer van hulle kolonie ontneem.

Baie Duitse koloniste het aan tropiese siektes gesterf of in vyandige aanvalle deur Indiane tydens die gereelde togte diep in die gebied van die Indiane op soek na goud.

Kyk ook[wysig]

Eksterne skakel[wysig]