Kostroma

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Vir ’n artikel oor die oblast met dieselfde naam, sien Kostroma-oblast.
Kostroma
Кострома
Die Ipatijef-klooster in Kostroma
Die Ipatijef-klooster in Kostroma
Wapen van Kostroma
Wapen
Die ligging van Kostroma-oblast in Rusland
Die ligging van Kostroma-oblast in Rusland
Ligging van Kostroma op 'n kaart (Kostroma-oblast)
Kostroma
Kostroma
Die ligging van Kostroma in Kostroma-oblast
Koördinate: 57°46′N 40°56′O
Land Vlag van Rusland Rusland
Deelgebied Kostroma-oblast
Stigting 1152
Regering
 - Tipe Stad-okroeg
 - Burgemeester Aleksander Koedrjaftsef
Bevolking (2010)
 - Stad 268 617
Tydsone UTC+04:00 (UTC)
Webwerf: http://www.gradkostroma.ru

Kostroma (Russies: Кострома́) is ’n historiese stad in Rusland en die hoofstad van die federale deelgebied Kostroma-oblast. Dit is by die samevloei van die Wolga- en die Kostroma-rivier geleë en is deel van die Goue Ring van historiese nedersettings, wat stede soos Wladimir en Soezdal insluit. Die bevolking in 2010 was 268 617.

Geskiedenis[wysig]

Die stad word die eerste keer in die Russiese Primêre Kronieke vir die jaar 1213 genoem, maar historici glo dit kon meer as ’n halfeeu vantevore deur Joeri Dolgoroeki gestig gewees het. Dit is in 1238 deur die Goue Horde verwoes. Die prins was toe Wasili van Kostroma, jonger broer van die beroemde Aleksander Nefski. Dit is later deur Iwan I van Moskou gekoop.

As een van die mees noordelike stede van Moskowië het dit gedien as skuilplek vir prinse toe Moskou in 1382, 1408 en 1433 aangeval is. Boris Godoenof het die Ipatijef-klooster in stene laat herbou. Dit is net betyds voltooi om die verhoog te wees vir van die mees dramatiese gebeure van die Tyd van Beroeringe.

Die eerste tsaar van die Huis van Romanof, Michail, het ook as kind in dié klooster gewoon. Dit is hier waar hy die leierskap van Rusland in 1612 aangebied is. Dit het deur die jare ’n sagte plek in die harte van die Romanof-heersers bly beklee en is deur talle van hulle besoek. ’n Houthuis van Michail Romanof bestaan vandag nog in die klooster.

Eksterne skakels[wysig]