Libiese Burgeroorlog

Libiese Burgeroorlog الحرب الأهليّة في ليبيّا عام 2011
Datum 15 Februarie 2011 – 20 Oktober 2011 Ligging Libië Resultaat Omverwerping van Moeammar al-Ghaddafi se regering Anti-Ghaddafi magte neem beheer van hulle groot Libiese stede. Moeammar al-Ghaddafi is vermoor. Die Nasionale Oorgangsraad aanvaar tussentydse beheer van Libië se regering. 100 lande, die Verenigde Nasies, die Europese Unie en die Afrika Unie diplomaties erken die Nasionale Oorgangsraad as die enigste regerende gesag vir Libië.
Strydende partye
Nasionale Oorgangsraad NAVO Jordanië Katar Swede Verenigde Arabiese Emirate	Regering van Libië
Bevelvoerders
Mustafa Abdul Jalil Omar El-Hariri Abdul Hafiz Ghoga Mahmoud Jibril Jalal al-Digheily Omar El-Hariri Suleiman Mahmoud Abdul Fatah Younis (↑) Khalifa Belqasim Haftar Mahdi al-Harati Libya Abu Oweis Libya Abdul Hassan Khalid Shahmah Anders Fogh Rasmussen James G. Stavridis Charles Bouchard Ralph Jodice Rinaldo Veri Carter Ham Lars Løkke Rasmussen Helle Thorning-Schmidt Knud Bartels Stephen Harper Marc Lessard Nicolas Sarkozy Édouard Guillaud Silvio Berlusconi Rinaldo Veri Jens Stoltenberg Harald Sunde David Cameron Sir Stuart Peach Barack Obama Carter Ham Sam Locklear Abdullah II Hamad bin Khalifa Al Thani Sverker Göranson Khalifa bin Zayed Al Nahyan	Moeammar al-Ghaddafi (↑) Saif al-Islam Ghaddafi Khamis al-Ghaddafi (↑) Saif al-Arab al-Ghaddafi (↑) Al-Saadi al-Ghaddafi Abu-Bakr Yunis Jabr (†) Abdullah Senussi Massoud Abdelhafid Baghdadi Mahmudi Mahdi al-Arabi Mohamed Abu Al-Quasim al-Zwai Abuzed Omar Dorda Khouidli Hamidi Salih Rajab al-Mismari Moussa Ibrahim Rafi al-Sharif Ali Sharif al-Rifi Ali Kana Awad Hamza Bashir Hawadi Mustafa al-Kharoubi Nasr al-Mabrouk Mansour Daw
Sterkte
17 000	20 000–40 000
Ongevalle
5 634–7 026 vermoor, 2 886–3 005 vermis	2 217–2 486 vermoor, 7 000 gevange
25 000–30 000 vermoor, 4 000 vermis

Die Libiese Burgeroorlog van 2011 (Arabies: الحرب الأهليّة في ليبيّا عام 2011 / al-ḥarb al-ahlīyah fī Lībiyā ‘ām 2011) was 'n gewapende opstand in Libië. Dit begin met betogings van die Libiese bevolking teen die regering van Moeammar al-Ghaddafi, wat reeds vir 42 jaar aan bewind was. Die opstand het later in 'n volskaalse burgeroorlog tussen regeringsmagte en die rebelle ontaard.

Die protesoptogte begin op 15 Februarie 2011 en is geïnspireerd deur soortgelyke opstande regoor die Arabiese wêreld, onder andere die Egiptiese Rewolusie en die Jasmynrewolusie in Tunisië. Die betogers eis dat Ghaddafi se bewind beëindig word en dat demokratiese verkiesings uitgeroep word.

Teen einde Februarie kondig die VN-veiligheidsraad 'n wapenverbod teen Libië aan. Op 17 Maart word 'n resolusie aangekondig wat 'n oorvliegverbod bo Libië afdwing. Die Ghaddafi-regime kondig kort daarna 'n skietstilstand af, maar gaan terselfdertyd voort met militêre optredes, onder andere by Benghazi.

In Augustus 2011 word die bordjies verhang met die rebelle wat veld begin wen en stadig maar seker na Tripoli, die land se hoofstad, begin opruk. Teen 28 Augustus neem hulle die beheer van die hoofstad oor.

Op 20 Oktober 2011 het die Nasionale Oorgangsraad vir Moeammar al-Ghaddafi met die oorname van Sirte gevange geneem, maar hy het later aan sy wonde beswyk.