Liriek

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Liriek (Grieks λύρα (lura), wat "lier" beteken) is volgens die letterkunde die versamelnaam vir tekste, meestal poësie, waarin daar spontaan uiting gegee word aan ʼn subjektiewe persoonlike gevoelservaring deur dikwels gebruik te maak van ʼn musikale of ritmiese ondertoon. Dit word onderskei van drama en epiek in dat daar in suiwer liriek slegs ʼn ongeïdentifiseerde spreker of verteller aan die woord is en geen karakters of gebeure nie. Tipiese vorme hiervan is die sonnet, ode, ditirambe, himne, elegie en epigram. [1]

Aristoteles, in sy Poëtika 1447a, vermeld liriese digkuns (kitharistike uitgevoer saam met die cithara, ʼn tipe "lier") saam met drama, epiek, dans, skilderkuns en ander vorme van mimesis. Die liriese gedig wat terugdateer na die Romantiese era, besit sommige tematiese voorgangers in die Oud-Griekse en Romaanse vers, maar die antieke definisie is gegrond op metriese kriteria, en is in argaïese en klassieke Griekse kultuur voorveronderstel as lewendige optredes vergesel van snaarinstrument.

Een van die eerste liriese digters was Sappho en van die belangrikste genres onder die liriek is die sonnet. ʼn Groot deel van die negentiende en twintigste-eeuse poësie behoort ook tot die liriek. [2]

Verwysings[wysig]

  1. Woordeboek van die Afrikaanse Taal (WAT), Buro van die WAT, 2009 
  2. The New Encyclopaedia Britannica, o.l.v. Jacob E. Safra e.a., 15de uitgave, Chicago 2002.
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal.
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Nederlandse Wikipedia vertaal.