Magnetohidrodinamika

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Magnetohidrodinamika is die vakgebied wat hom bemoei met die studie van die dinamika van elektries geleidende vloeiers. Voorbeelde van sulke vloeiers sluit in plasmas, vloeibare metale en soutwater. Die vakgebied is deur Hannes Alfvén[1] begin, waarvoor hy dan ook die Nobelprys vir fisika in 1970 verwerf het.

Die idee van Magnetohidrodinamika (MHD) is dat 'n magnetiese veld elektriese strome in 'n geleidende vloeier kan induseer, wat kragte in die vloeier tot gevolg het en ook die magnetiese veld beïnvloed. Die stel vergelykings wat MHD beskryf is 'n kombinasie van die Navier-Stokes vergelykings vanaf vloeidinamika en Maxwell se vergelykings vanaf elektromagnetisme. Die differensiaalvergelykings moet gelyktydig opgelos word, hetsy analities of numeries.

Verwysings[wysig]

  1. Alfven, H., "Existence of electromagnetic-hydrodynamic waves" (1942) Nature, Vol. 150, bladsy. 405