Max du Preez

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Max du Preez (gebore 10 Maart 1951) is 'n Suid-Afrikaanse skrywer, joernalis en dokumentêre filmproduseerder en die stigtersredakteur van die Vrye Weekblad.

Vrye Weekblad[wysig]

Du Preez het die Vrye Weekblad, 'n Afrikaanse koerant, in November 1988 gestig. 'n Ploftoestel het die koerant se kantore beskadig en Du Preez het verskeie doodsdrygemente ontvang as gevolg van die koerant se teenkanting teen apartheid.[1]

Du Preez is ses maande tronk toe gestuur omdat hy Joe Slovo, die destydse leier van die Suid-Afrikaanse Kommunistiese Party, in die Vrye Weekblad aangehaal het.[2]

Toekennings[wysig]

  • 1991 - Louis M. Lyons Award for conscience and integrity in journalism[3]
  • 1996 - Excellence in Journalism award from the Foreign Correspondents’ Association of Southern Africa[4]
  • 2006 - Yale Globalist International Journalist of the Year[5]
  • 2008 - Nat Nakasa Award for fearless reporting[6]

Boeke Gepubliseer[wysig]

  • Du Preez, Max [2003] (2008). Pale native: memories of a renegade reporter. Kaapstad: Zebra press. ISBN 9781868729135. 
  • Du Preez, Max (2008). Of Tricksters, Tyrants and Turncoats. Kaapstad: Struik Publishers. 
  • Du Preez, Max (2005). Oranje, Blanje, Blues: 'n Nostalgiese Trip. Kaapstad: Zebra Press. 
  • Du Preez, Max (2004). Of Warriors, Lovers, and Prophets: Unusual Stories from South Africa's Past. Kaapstad: Struik Publishers. 

Verwysings[wysig]

  1. Christopher S. Wren. "Paper is bombed in Johannesburg", 'New York Times', 5 July 1990. URL besoek op 24 Oktober 2008.
  2. Christopher S. Wren. "Johannesburg Journal: For an Afrikaner Weekly, Success Brings Bombs", 'New York Times', 26 Julie 1990. URL besoek op 24 Oktober 2008.
  3. Nieman Foundation Awards”. URL besoek op 23 Oktober 2008.
  4. SABC'S TRUTH COMMISSION SPECIAL REPORT HONOURED”. SAPA. URL besoek op 19 November 1996.
  5. International journalists describe their fight for justice”. Yale Bulletin. URL besoek op 31 Maart 2006.
  6. Max Du Preez scoops Nat Nakasa Award”. Mail & Guardian. URL besoek op 23 Oktober 2008.