Morawiese kerk

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Die Morawiese kerk is in 1457 in Morawië (nou Tsjeggië) gestig. Die kerk het sedertdien na ander lande versprei en daar is nou kerke gevestig in die VSA, Kanada, Nederland, Suriname en Suid-Afrika. Vandag is die kerk in Suriname die grootste Morawiese kerk. Die meeste gelowiges van die Morawiese kerk in Europa is Surinamiers. Die kerk word tot 2007 deur Angelene Harriet Swart, Suid-Afrika, gelei.

Geskiedenis in Suid-Afrika[wysig]

Die Morawiese kerk is gevestig in 1735 in Amsterdam (Nederland) onder leiding van Friedrich de Watteville in IJsselstein, 'n vriend van Zinzendorf. Die kerk het van hier af sendingwerk onderneem na die Nederlandse kolonies, Kaap die Goeie Hoop en Suriname.

In 1738 is die eerste sendingstasie in suider Afrika gevestig in Genadendal deur die Duitse sendeling Georg Schmidt. In 1808 is die tweede sendingstasie in suider Afrika gevestig in Groenekloof, later genoem Mamre.

Eerw. Latrobe het op sy visenteerreis (1815 — 1816) 'n plek ver 'n derde sendingstasie gesoek en gevind. Dit was in die ooste, by die Witte Rivier wat 'n tak van die Zondagsrivier is. In 1818 het eerw. Hans Peter Halbeck met sy werk begin en die sendingstasie het die naam Enon gekry.

In 1824 koop die kerk die plaas Vogelstruyskraal vanaf Hans Peter Halbeck en stig die dorp Elim. Die Morawiese kerk in Elim besit ongeveer 7 500 akker grond binne Elim en is die grootse Morawiese Kerk in die Wes-Kaap.

Die Morawiese kerk op Elim het ook die oudste werkende kerkklok in Suid-Afrika. Dit dateer vanaf 1757 en kom uit Duitsland. Die klok was reeds byna 140 jaar se gebruik toe dit in 1911 aan die Elim kerk geskenk is. Die sendeling Lemmertz het die klok aanmekaargesit.

Sien ook[wysig]

Eksterne skakels[wysig]