Motorneuronsiekte

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Die motorneuronsiektes (MNS) of amiotrofiese laterale sklerose is 'n groep neurologiese ongesteldhede wat die motorneurone, die selle wat vrywillige spieraktiwiteit soos spraak, loop, asemhaal, sluk en algemene beweging beheer, affekteer. Hierdie siektes is gewoonlik van progressiewe aard en veroorsaak voortdurende fisiese agteruitgang en uiteindelike dood. In die VK word die term "motorneuronsiekte" gebruik om na beide amiotrofiese laterale sklerose (ALS, die algemeenste vorm van die siekte) en die breër spektrum van motorneuronsiektes insluitende progressiewe spieratrofie, primêre laterale sklerose, en progressiewe bulbêre palsie, te verwys. In die VSA word die terme ALS (vir ALS spesifiek asook as 'n algemene term) en "Lou Gehrig se siekte" ewe veel gebruik.[1] Om verwarring te voorkom, word die jaarlikse wetenskaplike navorsingskonferensie oor die studie van MNS die Internasionale ALS/MNS-simposium genoem. Alhoewel MNS na die spesifieke deelversameling van patologies eenderse siektes verwys, is daar talle ander motorneuronkwale wat patologies apart van MNS is en ander kliniese koerse het. Voorbeelde van ander motorneuronsiektes wat nie met MNS verwar moet word nie sluit in spinobulbêre spieratrofie, spinale spieratrofie, Charcot-Marie-Tooth-siekte, en vele ander.

Bekende gevalle[wysig]

Verwysings[wysig]

  1. Motor Neuron Diseases Fact Sheet: National Institute of Neurological Disorders and Stroke (NINDS)”. www.ninds.nih.gov. URL besoek op 2010-11-07.