My Lai-menseslagting

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Hoofsaaklik dooie vroue en kinders op 'n pad in My Lai. Foto geneem deur die fotograaf van die Amerikaanse leër, Ronald L. Haeberle op 16 Maart 1968 na afloop van die slagting.

Die Mỹ Lai-menseslagting, ook bekend as die Sơn Mỹ-menseslagting het op 16 Maart 1968 in die dorpie van My Lai naby die dorp Song My tydens die Viëtnamese oorlog plaasgevind. Tydens die slagting is honderde ongewapende burgerlikes (meestal ou mans, vroue, kinders, en babatjies) deur soldate van die VSA dood gemaak. Dit het steun vir die oorlog in die VSA verminder.

Agtergrond[wysig]

Charlie kompanjie, 1ste bataljon, 20ste infanterie regiment, 11de brigade, Americal divisie het in Desember 1967 in Viëtnam aangekom.

Gedurende the Tết Offensief van Januarie 1968 het die 48ste bataljon van die Nasionale front vir die bevryding van Viëtnam (ook bekend as die "Viet Cong" of "VC" in die VSA weermag) aanvalle uitgevoer in Quang Ngai. Die VSA inligtingskorps het gesê dat die bataljon skuiling gesoek het in die dorp Song My, spesifiek in the dorpies My Lai 1 to 4 (ook bekend as Pienkville).

Charlie kompanjie was ingelig dat slegs VC of VC simpatiseerders in My Lai was, en dat hulle die dorpie moes vernietig. Kaptein Ernest Medina is gevra of vrouens en kinders ook doodgemaak moes word.

Geen opstandelinge kon gevind word nie.

Menseslagting[wysig]

Tussen 347 en 504 ongewapende burgerlikes is doodgemaak, party is gemartel en verkrag deur die soldate. Een peloton was onder leiding van luitenant William Calley.

'n Suid-Viëtnamese weermag luitenant het dit aan sy bevelvoerders beskryf as 'n gruwelike insident van wraak na 'n geveg met VC-troepe wat met die burgerlikes vermeng het.

Die bemanning van 'n verkenningshelikopter van die VSA-weermag het geland tussen die VSA-weermagtroepe en die oorblywende lewende Viëtnamese. Die kaptein, adjudant-offisier Hugh Thompson, Jr., het die leiers van die VSA-grondtroepe gekonfronteer en gesê dat hy op hulle sal vuur indien hulle nie ophou skiet nie. Lawrence Colburn en Glenn Andreotta het swaar wapens gerig op die VSA grondtroepe terwyl Thompson ten minste 11 Viëtnamese gered het. Dié drie wat lank as verraaiers beskou is, is presies 30 jaar later is met die Soldiers Medal toegeken — die hoogste toekenning vir dapperheid wat nie direkte kontak met die vyand betrek nie.

Michael Bernhardt van Charlie-kompanjie het geweier om deel te neem aan die slagting en het later gehelp om dit bloot te stel. In 1970 is hy die Ethical Humanist Award toegeken.

Die VSA-weermag het 14 offisiers aangekla op 17 Maart 1970 vir die bedwinging van inligting oor die menseslagting. Luitenant William Calley is in 1971 skuldig bevind op aanklag van voorbedagde moord vir sy bevel om die slagting uit te voer. Hy het 'n lewenslange vonnis ontvang, maar president Richard Nixon het 2 dae later beveel dat hy vrygelaat moet word. Calley was vir drie en 'n half jaar lank onder huis-arres in Fort Benning Georgia, waarna hy bevry is.

Eksterne skakels[wysig]