Nasaal
vanuit Wikipedia, die vrye ensiklopedie.
'n Nasaal, Nasale konsonant of Neusklank is 'n soort konsonant waar die sagte verhemelte in die mond laat sak word om lug toe te laat om vrylik deur die neus te gaan. Die mondholte tree steeds op as die resonansieruimte vir die klank maar lug ontsnap nie deur die mond nie aangesien dit deur die tong versper word. By uitsondering kan nie-nasale konsonante ook genasaliseer word.
Akoesties is nasale sonorante wat beteken dat hulle nie die ontsnap van lug verhinder nie en dat hulle byna altyd stemhebbende is oor alle tale heen. Twee noemsnwaardige uitsonderings is Yslands en Wallies wat oor stemlose nasale klanke beskik. Dit staan in teenstelling met plosiewe wat lug geheel en al versper en frikatiewe wat lug in 'n nou kanaal versper.