OESO

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
(Aangestuur vanaf OECD)
Spring na: navigasie, soek
Logo van die OESO
Die Lidlande van die OESO ██ 20 Stigterslande ██ 14 Toetredinglande
██ Lidlande ██ Kandidaatlande ██ Moontlike kandidaatlande
Hoofkantoor van die OESO in die Château de la Muette in Parys

Lidlande van die OESO[1]

Die Organisasie vir Ekonomiese Samewerking en Ontwikkeling (OESO; Engels: Organisation for Economic Co-operation and Development, OECD; Frans: L'Organisation de coopération et de développement économiques, OCDE) is 'n internasionale organisasie van ontwikkelde lande wat 'n demokratiese regeringstelsel en 'n markekonomie in gemeen het.

Die OESO is die opvolger van die Organisasie vir Europese Ekonomiese Samewerking (OEES) wat van 1948 tot 1960 bestaan het en wat 'n belangrike rol gespeel het in die uitvoer van die Marshall-plan en by die politieke stabilisering van Wes-Europa. Die OESO is gestig met die Paryse ooreenkoms van 14 Desember 1960, wat op 30 September 1961 in werking tree.

Die OESO bestaan uit 34 lidlande, met Engels en Frans as sy voertale, en publiseeer gereeld statistiese verslae oor diverse aanwysers soos die BBP, bevolking, inflasie ens. Die organisasie se hoofkantoor is in Château de la Muette in Parys, Frankryk. Die OESO het Kantore in Berlyn, Meksikostad, Tokio en Washington, D.C.

Lidlande[wysig]

Op 14 Desember 1960 teken twintig lande die OESO verdrag. Daaarna sluit veertien ander lande by die OESO aan. Die OESO bestaan vandag uit die hoof nywerheidslande van Europa (25), Noord-Amerika (3), Asië (4), Oseanië (2) en Suid-Amerika (1) in.[2]

Kandidaatlande[wysig]

Kandidaatlande van die OESO was sedert 16 Mei 2007 Chili, Estland, Israel, Rusland en Slowenië en moontlike kandidaatlande is Brasilië, Indië, Indonesië, Suid-Afrika en die Volksrepubliek van Sjina.[3] Op 7 Mei 2010 het Chili[4], op 21 Julie 2010 Slowenië[5], op 7 September 2010 Israel[6] en op 9 Desember 2010 Estland by die OESO aangesluit.[7]

In Mei 2013 is toetreding-onderhandelings met Colombia en Letland begin, die begin van onderhandelings met Costa Rica en Litaue is vir 2015 beplan.[8] Ander lande, wat belangstelling in 'n toetreding getoon het, is Maleisië[9] en Peru[10].

Ekonomiese idees[wysig]

Die OESO speel 'n belangrike rol in pogings tot multilaterale regulering van belegging. Van 1995 tot 1998 maak 'n onderhandelingsforum die skep van 'n multilaterale ooreenkoms oor belegging wat vandag die grondslag vir baie bilaterale oorneekomste vorm, moontlik. Daar moet gelet word daarop dat die ooreenkoms vandag hoofsaaklik op bilaterale vlak bestaan wat die state tussen mekaar gesluit het wanneer hulle die behoefte daarna voel (byvoorbeeld: die ooreenkoms tussen die Switserse Federaale Raad en die regering van die Verenigde Arabiese Emirate handel oor wedersydse bevordering en beskerming van beleggings RS 0.975.232.5).

Die rigsnoer vir die behandeling van buitelandse belegging in 1992 uitgebrei binne die Internasionale Bank vir Heropbou en Ontwikkelings (IBHO) (Frans: Banque Internationale pour la Reconstruction et le Développement, BIRD) verteenwoordig 'n ander bron van inspirasie vir die opstel van ooreenkomste vir die beskerming van belegging.

Op die internasionale vlak is dit tot nou toe moeilik om konsensus te bereik. Die Verenigde Nasies (meer spesifiek Die Verenigde Nasies Kongress oor Handel en Ontwikkeling) kan intussen 'n rol speel, die state wantrou die VN aangesien dit begaan is oor die internasionale ekonomiese regte van alle lande (wat alle lande, ryk of arm gelyk beskou).

Gedurende die konferensies van die Wêreldhandelsorganisasie (WHO) in Singapoer (2001) en Genève (2004) is daar nog geen ooreenkoms bereik nie, tog gaan die WHO voort met die reëling van vraagstukke op die gebied van handel, dienste en intellektuele eiendom. Dit hou hom egter nie besig met die beskerming en ontwikkeling van internasionale beleggings nie. Daar bestaan verwagtings dat die organisasie hierdie probleme in die nabye toekoms sal aanpak en oplos.

Tans volg die leierskap van die organisasie 'n neoliberale beleid, wat 'n breuk maak met die Keynesiaanse beginsels en die vanuit sosialistiese leerstellings ontleende konsep van die welvaartstaat, wat in die sogenaamde "glorieryke drie dekades" tussen 1945 en 1975 algemeen aanvaar is. Dat die state hulleself teruggetrek het van hulle voormalige sosiale beleid, strek tot voordeel van groot nasionale en multinasionale ondernemings.

Sekretaris-generaals[wysig]

Tussen 16 April 1948 en 30 September 1960 bestaan die Organisasie vir Europese Ekonomiese Samewerking.[11]

  • José Angel Gurria (Meksiko) Junie 2006 - hede
  • Donald J. Johnston (Kanada) Junie 1996 - Junie 2006
  • Jean-Claude Paye (Frankryk) Oktober 1984 - Mei 1996
  • Emile van Lennep (Nederland) Oktober 1969 - September 1984
  • Thorkil Kristensen (Denemarke) September 1960 - September 1969
  • René Sergent (Frankryk) April 1955 - September 1960
  • Robert Marjolin (Frankryk) April 1948 - April 1955

Sien ook[wysig]

Verwysings[wysig]

Eksterne skakels[wysig]

Commons-logo.svg
Wikimedia Commons het meer media verwant aan:
OESO (kategorie)