Okkerneut

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Okkerneut
Okkerneute
Wetenskaplike klassifikasie
Koninkryk: Plantae
Divisie: Magnoliophyta
Klas: Magnoliopsida
Orde: Fagales
Familie: Juglandaceae
Genus: Juglans
Spesie: J. regia
Binomiale naam
Juglans regia
L.

'n Okkerneut is die eetbare saad van enige boom van die genus Juglans, maar veral van die Egte okkerneut, Juglans regia. Gebreekte neutvrug van die Oostelike swartokkerneut Juglans nigra is ook in kleinmaat in die handel beskikbaar, soos tewens voedsel wat uit die neutvrug van die Botterneut Juglans cinerea berei word.

Okkerneutsade bevat 'n hoë konsentrasie voedingstowwe, veral proteïene en noodsaaklike vetsure. Okkerneute, soos ander boomneute, moet behandel en sorgsaam gestoor word. Gebrekkige berging stel okkerneute bloot aan insek- en swambesmettings, waar laasgenoemde aflatoksien vrystel - 'n potente karsinogeen. 'n Swambesmette okkerneutbesending behoort nie ondersoek en dan benut te word nie; die volle besending is ongeskik vir verbruik.[1]

Okkerneut-saadwand binne die groen huls

Okkerneute is die geronde, enkelsadige steenvrugte van 'n okkerneutboom. Die okkerneutvrug word omhul deur 'n groen, leeragtige, vlesige huls. Die huls is oneetbaar. Na die vrugoes sal die verwydering van die huls die geplooide okkerneutdop blootstel, wat uit twee helftes bestaan. Hierdie dop is hard en omvat die vrugkern, wat ook uit twee helftes bestaan wat deur 'n partisie van mekaar geskei word. Die saadkerne - algemeen beskikbaar as dopokkerneute - is gehul in 'n bruin saadmantel wat antioksidante bevat. Die antioksidante beskerm die olieryke saad teen atmosferiese suurstof en gevolglike bederf.[1]

Die twee soorte wat mees algemeen vir hul sade verbou word is die Egte okkerneut en Swartokkerneut. Die Egte okkerneut (J. regia) het sy ontstaan in Persië, en die Swartokkerneut (J. nigra) is inheems aan oostelike Noord-Amerika. Die Swartokkerneut is ryk gegeurd, maar weens die harde dop en morsige onthulsingsproses is dit nie van groot kommersiële waarde in neutverbouing nie. Die handelsvariëteite is byna almal kruisings van die Egte okkerneut.[2]

Ander spesies sluit in J. californica, die Kaliforniese swartokkerneut (dikwels aangewend as 'n onderstam vir kommersiële verbouing van J. regia), J. cinerea (Botterneute), en J. major, die Arizona-okkerneut.

Okkerneute bring hul loof laat voort, tipies nie voor die latere helfte van die lenteseisoen nie. Hulle stel ook chemikalië in die grond vry wat mededingende plantegroei belemmer. Gevolglik moet blom- of groentetuine nie te naby aan hierdie bome aangelê word nie.

Die huls van 'n okkerneut bevat 'n sap wat geredelik enigiets bevlek waarmee dit in aanraking kom. Dit is al as 'n kleurstof vir tekstielware aangewend.

Verwysings[wysig]

  1. 1,0 1,1 Walnut; Agriculture - Vervoer-inligtingsdiens”. Vereniging vir Duitse Versekering: 2010.
  2. Commodity Profile: English Walnuts”. AgMRC, Universiteit van Kalifornië: 2006.