Panaitios

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Panaitios, uitgebeeld as 'n middeleeuse geleerde in die Nürenbergse Kroniek

Panaitios (Grieks: Παναίτιος; c. 185 - c. 110/09 v.C.[1]) van Rhodos was 'n stoïsynse filosoof. Hy was 'n leerling van Diogenes van Babilon en Antipater van Tarsus in Athene, voordat hy na Rome verhuis het, waar hy veel gedoen het om die stoïese doktrines aan die stad bekend te stel. Na die dood van Scipio in 129 v.C., het hy na die stoïsynse skool in Athene teruggekeer, waarvan hy die laaste onbetwisde skolarch was. Met Panaitios het stoïsisme meer eklekties geword. Sy mees beroemde werk was Omtrent Pligte, die hoofbron wat deur Cicero in sy werk oor dieselde onderwerp geraadpleeg is. Sy vernaamste leerling en dissipel in filosofie was Poseidonios.

Verwysings[wysig]

  1. Tiziano Dorandi, Hoofstuk 2: Kronologie, in Algra et al. (1999) The Cambridge History of Hellenistic Philosophy, bladsye 41-2. Cambridge