Philip Wodehouse

Sir Philip Edmund Wodehouse (26 Februarie 1811 – 25 Oktober 1887) was 'n Britse goewerneur van die Kaapkolonie.

Hy begin op 16-jarige leeftyd as klerk in die staatsdiens van Ceylon, die teenswoordige Sri Lanka. Hy word later adjunkregter in Candy, maar na twintig jaar in die Ceylonse staatsdiens kry hy 'n hoë betrekking in Honduras. In 1854 word hy goewerneur van Brits-Guiana en agt jaar later goewerneur van die Kaapkolonie en Britse hoë kommissaris in Suid-Afrika. Hy besoek in 1864 die Oranje-Vrystaat en stel die grens tussen die Republiek en die Basoeto's vas. Hy laat die Kaapse Wetgewende Vergadering in dieselfde jaar teen groot onkoste op Grahamstad vergader om die drang tot afskeiding in die Oostelike Provinsie te bedwing. Dit was die eerste en laaste keer dat die Wetgewende Vergadering buite Kaapstad byeen gekom het. In 1866 stel die Britse minister van kolonies voor dat die Basoeto's tot Britse onderdane en Basoetoland (tans Lesotho) tot Britse gebied verklaar word. Die Britse regering herhaal die versoek die volgende jaar en die sekretaris van kolonies gee sy toestemming. In 1868 verloor die Basoeto's hul onafhanklikheid toe dit 'n Britse gebied en die inwoners Britse onderdane word. In 1869, nadat hy reeds geruime tyd in botsing met die Kaapse Wetgewende Vergadering was, ontbind hy dit en probeer die grondwet so wysig dat die Kaapkolonie weer deur 'n outokratiese goewerneur geregeer kan word. Van sy voornemens het egter niks tereg gekom nie, want in 1870 word hy opgevolg deur sir Henry Barkly.

Na hom is net die piepklein dorpie Wodehouse, wat in 1871 geproklameer is, in die distrik Dordrecht vernoem.

Bronne

• Albertyn, C.F. dr. (hoofred.). 1972. Die Afrikaanse Kinderensiklopedie. Kaapstad: Nasou.
• Raper, P.E. 1987. Dictionary of South African Place Names. Johannesburg: Lowry Publishers.