Pinyin

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Hanyu pinyin (vereenvoudigde Sjinees: 汉语拼音, tradisionele Sjinees: 漢語拼音, pinyin: Hànyǔ pīnyīn, uitspraak: [pʰín ín]) is die amptelike stelsel waarmee Sjinese karakters in die Volksrepubliek van Sjina, Taiwan (Republiek van Sjina),[1] Singapoer en Maleisië na die Latynse alfabet getranskribeer word. Dit word algemeen gebruik om Standaardsjinees te leer en om Sjinese name in buitelandse publikasies te spel. Dit word ook as 'n invoermetode gebruik om Sjinese karakters (汉字 / 漢字, hànzì) op rekenaars te skryf.

Die pinyinstelsel is in die 1950's ontwikkel en is op vroeë vorme van romanisering gebaseer. Dit is in 1958 deur die Sjinese regering gepubliseer en is sedertdien etlike male hersien.[2] Die Internasionale Standardiseringsorganisasie het pinyin in 1982 as die standaard aanvaar.[3] Die stelsel is in 2009 in Taiwan in gebruik geneem, waar dit algemeen as die Nuwe Fonetiese Stelsel bekend staan en alleen vir romanisering en nie vir opvoedkundige of rekenaarinvoerdoeleindes gebruik word nie.[4][5]

Hànyǔ beteken die gesproke taal van die Han-mense, en pinyin beteken "gespelde klank" (fonetiek).[6]

Die teenoorgestelde proses, d.i. transkripsie van Latynse letters na Sjinees, geniet slegs semi-amptelike status en is hewig onkonsekwent weens die groot aantal homofone in Mandaryn-Sjinees.

Verwysings[wysig]

  1. Snowling, Margaret J. (2005). The science of reading: a handbook, Blackwell handbooks of developmental psychology). Wiley-Blackwell, 320–22. ISBN 1-4051-1488-6. 
  2. "Pinyin celebrates 50th birthday", Xinhua News Agency, 2008-02-11. URL besoek op 2008-09-20.
  3. ISO 7098:1982 – Documentation – Romanization of Chinese”. URL besoek op 2009-03-01.
  4. "Hanyu Pinyin to be standard system in 2009", Taipei Times, 2008-09-18. URL besoek op 2008-09-20.
  5. "Government to improve English-friendly environment", The China Post, 2008-09-18. URL besoek op 2008-09-20.
  6. Harbaugh, Richard (1998). “中文字普 (Chinese Characters: A Genealogy and Dictionary)”. Zhongwen.com. URL besoek op 2008-04-27.

Verdere leesstof[wysig]

  • Yin Binyong 尹斌庸 en Mary Felley (1990). Sjinese romanisering. Uitspraak en ortografie (Hanyu pinyin he zhengcifa 汉语拼音和正词法). Beijing: Sinolingua. ISBN 7-80052-148-6 / ISBN 0-8351-1930-0.
  • Gao, J. K. (2005). Pinyin shorthand: a bilingual handbook = [Pinyin su ji fa]. Dallas, TX: Jack Sun. ISBN 1-59971-251-2
  • Kimball, R. L. (1988). Quick reference Chinese: a practical guide to Mandarin for beginners and travelers in English, Pinyin romanization, and Chinese characters. San Francisco, CA: China Books & Periodicals. ISBN 0-8351-2036-8
  • Uy, Dr. Tim en Jim Hsia (ed.) (2009). Webster's Digital Chinese Dictionary: Advanced Reference Edition. Mountain View, CA: Loqu8 Press. 
  • Wu, C.-j. (1979). The Pinyin Chinese–English dictionary. Hong Kong: Commercial Press. ISBN 0-471-27557-3

Eksterne skakels[wysig]