Pruise (volk)

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Oud-Pruisiese landskappe in die 13de eeu volgens die Encyclopedia Lituanica

Die Pruise (afgelei van die Pruisiese Prūsai, dikwels ook Ou Pruise genoem) was 'n Baltiese volkstam wat sy naam aan die geografiese gebied Pruise gegee het. Die twaalf Pruisiese stamme het in die 13de eeu 'n gebied bewoon wat vanaf die Weichsel-rivier in die weste tot by die Persante- en Minija-riviere in die ooste gestrek het.

In die bronstydperk het die Pruisiese stamgebied oor 'n groter oppervlakte gestrek as die latere staat en provinsies Pruise. Argeologiese opgrawings toon dat die Oud-Pruisiese kerngebiede vanaf die laat jongsteentydperk tot in die middeleeue permanent bewoon was, behalwe vir die Weichsel-gebied waar Germaanse stamme hulle 'n tyd lank gevestig het. Sekere Pruisiese stamgebiede is in die 13de eeu - ná die veroweringsveldtogte van Boleslaw I - reeds deur 'n gemengde Balties-Slawiese bevolking bewoon.

Uiteindelik moes die Pruise voor die Duitse Orde swig en is vervolgens deur Duitse asook Poolse setlaars geassimileer. Hul taal, Oud-Pruisies, is vanaf die 17de eeu nie meer as omgangstaal gebruik nie en het volledig uitgesterf. Dit is op grondslag van gebrekkige historiese oorlewerings gedeeltelik gerekonstrueer.