Regency

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Regency is 'n argitektoniese styl wat baie ooreenkomste met neo-klassieke Georgiaanse boukuns tydens die regering van die vier konings George in die periode tussen 1720 en 1840 toon, maar aan geboue 'n gevoel van elegante ligtheid gee. Geboue in die Regency-styl het in die vroeë 19de eeu in die Verenigde Koninkryk ontstaan toe die latere koning George IV prinsregent was, alhoewel die styl ook in latere jare nog gewild was. Vergelykbare stylperiodes in ander lande is Biedermeier in Duitssprekende gebiede, die Federale styl in die Verenigde State en die Franse Empire-styl.

Baie geboue in die Regency-styl het witgeverfde pleisterwerkfasades en groot ingangsportale wat deur twee groot pilare omraam word. Ingangsdeure is tradisioneel swart. Regency-wonings is gewoonlik as terrashuise of halfmaanvormige gebouekomplekse ontwerp, dikwels met swierige gietysterbalkonne en boogvensters - stylelemente wat tydens die Regencyperiode gewild geraak het.

'n Belangrike baanbreker vir die styl was die argitek John Nash (1752-1835) wat die Regency-terrashuise in Londen se Regent's Park en Regent Street ontwerp het. Uitstekende voorbeelde van Regency-boukuns oorheers die stadsbeeld van Brighton en Hove in Oos-Sussex, veral in woonbuurte soos Kemp Town en Brunswick Hove. In Londen is hele strate en buurte volgens die Regency-styl ontwerp, soos byvoorbeeld rondom Victoria, Pimlico, Mayfair en ander distrikte in die middestad.

Cheltenham in Gloucestershire maak vanweë sy ryk erfenis aan Regency-boukuns daarop aanspraak dat dit die mees volledige Regency-nedersetting in Engeland is. Die plaaslike sinagoge is deur Nikolaus Pevsner as een van die "beste" nie-Anglikaanse godsdienstige geboue in Groot-Brittanje beskryf.[1] Daarnaas word kenmerkende voorbeelde van Regency-boukuns ook in Royal Leamington Spa in Warwickshire aangetref, veral in dele van The Parade, Clarendon Square en Landsdowne Circus.

Die vakterm Regency word ook toegepas op binnenshuise ontwerp en dekoratiewe kuns uit die periode wat deur elegante meubels en muurpapier met vertikale strepe gekenmerk word, en op modestyle uit dié tyd, versinnebeeld deur die bekende swierbol George Brian "Beau" Brummell, terwyl damemodes deur die Empire-silhoeët gekenmerk is.

Verwysings[wysig]

  1. Nikolaus Pevsner: The Buildings of England. Penguin Books 1951, bl. 37