Rifampisien
vanuit Wikipedia, die vrye ensiklopedie.
Rifampisien of rifampien is 'n antibiotiukum wat geïsoleer is uit die bakterië Amycolatopsis rifamycinica. Rifampisien bind aan die beta-subeenheid van RNS polymerase in bakterië en verhoed so die transkripsie van RNS. Rifampisien word gebruik vir die behandeling van mukobakteriële infeksies soos tuberkulose en melaatsheid en metisilien-weerstandige Staphylococcus (MRSA).
