Ruimte

Die term ruimte word in die astronomie oor die algemeen gebruik om dele van die heelal buite die Aarde, die sonnestelsel of andere hemelliggame te beskryf, of meer algemeen die relatief "leë" dele van die heelal, meer spesifiek genaamd die intergalaktiese ruimte. Terme soos ruimtevaart, ruimtetuig verwys ook na hierdee gebruik van ruimte.

Die ruimte is nie 'nn egte vakuum nie, maar bestaan hoofsaaklike uit plasma van waterstof, elektromagnetiese straling (ins besonders kosmiese agtergrondstraling) en neutrino's. Die ruimte bevat in sy geheel geen suurstof nie en baie min ander atome van gasse en stofdeeltjies. Die intergalaktiese ruimte bevat slegs enkele waterstofatome per kubieke sentimeter (teenoor ingeasemde lug wat ongeveer 10¹⁹ atome per kubieke sentimeter bevat). Volgens die meeste teorieë is die ruimte egter ryk aan donker energie en donker materie. Ook kan objekte daardeur beweeg, soos meteoroïdes en komete.

Interplanetêre ruimte

Met die interplanetêre ruimte word die ruimte tussen die planete binne die sonnestelsel bedoel. Hierdie ruimte bevat veral kosmiese straling, geïoniseerde attoomkerne en diverse subatomiese deeltjies. Die Interplanetêre ruimte loop tot aan die heliopouse, waar dit oorgaan in die interstellêre ruimte. Vanselfsprekend het eksoplanete hule eie Interplanetêre ruimte.

Interstellêre ruimte

Die interstellêre ruimte is alle ruimte in 'n sterrestelsel wat nie deur sterre en hul planetestelsels beset word nie. Die materie en straling in die interstellêre ruimte word die interstellêre medium genoem. Die enigste mensgemaakte objek wat al die interstellêre ruimte bereik het, is die ruimtetuig Voyager 1.

Intergalaktiese ruimte

Met die intergalaktiese ruimte word spesifiek die ruimte tussen twee sterrestelsels bedoel, byvoorbeel tussen die Melkweg en die Andromedanevel. Die sterrestelsels is baie ver van mekaar geleë en oor die hele heelal verspreid, wat beteken dat die intergalaktiese ruimte veruit die grootste deel van die heelal opmaak. So is byvoorbeel die deursneë van die Melkweg "slegs" ongeverr 100.000 ligjare, terwyl die naasgeleë Andromedanevel op 'n afstand van 2,2 miljoen ligjare lê. Volgens die mees gangbare teorië sal die intergalaktiese ruimte in die toekoms 'n eksponensiële groter deel van die heelal uitmaak, deurdat die sterrestelsels steeds sneller uit mekaar gedryf word. Deurdat die intergalaktiese ruimte so groot is, is die digtheid binne die heelal baie laag en daarmee ook die swaartekrag. Dit maak dit moontlik dat die uitsetting van die heelal vir 'n onbepaalde tyd kan voortgaan.

Intergalaktiese medium

In die intergalaktiese ruimte kom 'n soort van plasma beter bekend as die intergalaktiese medium voor, wat waarskynlik grotendeels uit geïoniseerde waterstof bestaan en presies soveel elektrone as protone bevat. Die rede om aan te neem dat dit hier om geïoniseerde gas gaan, is dat die temperatuur hoog genoeg is om dit moontlik te maak dat gebonde elektrone vanuit 'n waterstofkern kan ontsnap. Die digtheid van die intergalaktiese medium is na skatting 10 tot 100 maal die gemiddelde digtheid van die heelal.

Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Nederlandse Wikipedia vertaal.